نور ملکوت حج جلد 2
اسرار و احکام حج
5٬883
جلد دوم مجموعۀ «نور ملکوت حج» است که در ادامۀ مبانی جلد پیشین، به تبیین اسرار، احکام و آداب این فریضه می‌پردازد. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضوان‌الله‌علیهما) است، علاوه بر مناسک و اسرار حج، آداب اماکن زیارتی مکه و مدینه را نیز شرح می‌دهد. مباحث این مجموعه، سیری جامع از مقدمات و آمادگی‌های پیش از این سفر الهی تا تحلیل اسرار و مناسک را در بر گرفته و در نهایت، بر لزوم مراقبه‌های پس از بازگشت جهت حفظ دستاوردها و حالات معنوی زائر تأکید می‌ورزد. این کتاب نیز با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تنظیم شده است.
تهیۀ کتاب از سرای جاوید
نور ملکوت حج جلد 2
1731
- ← مساوی است با نیت بر ترک این محرماتی که شارع در اینجا معیّن کرده است. بنابراین طبق این دیدگاه، من در اینجا نیت می‌کنم که نظر به مرآت نکنم، نیت می‌کنم عطر استعمال نکنم، و إلیٰ آخر. این نیت‌ها عبارت است از احرام.
قول دوم: احرام یک واقعیت و حقیقتی مرکب است که دارای تلبیه، نیت امساک از محرمات و مبطلات احرام و لوازم و ملزومات آن است. در این نیت، نیت عدم اقدام به آن چیزهایی است که شارع هنگام احرام آنها را ممنوع کرده است ـ مانند عدم جواز رؤیت در مرآت، استعمال عطر و امثال‌ذلک ـ و هم‌چنین همراه با لُبسِ ثوبَین برای رجال و لُبس خاص برای نساء و همراه با تلبیه با الفاظ مخصوصه است.
یعنی احرام عبارت است از: نیت امساک از محرمات ـ محرماتی که فقط در احرام است و در غیر احرام، مُحَلّلات هستند ـ به‌همراه تلبیه و لباس مخصوص که همان لباس احرام است؛ یعنی اینها را مِن‌حَیث‌المجموع احرام می‌گویند.٢
به‌طوری که اگر انسان به یکی از این اجزاء اخلال وارد کند، احرام او منعقد نمی‌شود. مثلاً اگر تلبیه نگوید، احرامش اصلاً منعقد نمی‌شود؛ یا اینکه اگر لُبس ثوبین نداشته باشد، این احرام منعقد نمی‌شود؛ یا اگر نیت ترک محرمات را نداشته باشد، احرام منعقد نمی‌شود. چون فقها در اینجا فرموده‌اند که احرام عبارت است از نیت، که در آن نیت، نیت ترک محرمات لحاظ شده است؛ یعنی چون شخص می‌خواهد مُحرِم شود، باید این امور را ترک کند و بعضی امور را اتیان کند. بنابراین اینکه نسبت به آن امورِ محرمه، نیت بر ترک داشته باشد، این می‌شود احرام.
[بررسی قول اول:] حال آیا واقعاً احرامی که شخص می‌بندد، عبارت از اینهاست؟ آیا معنا این است؟ یعنی آیا شارع صرفاً این نیت، یعنی نیت بر ترک محرمات را به‌عنوان احرام خواسته است؟ بنابراین، من از شما می‌پرسم: آیا شما که اکنون در روز سه‌شنبه، در مدرسۀ فیضیه نشسته‌اید، می‌توانید محرِم شوید؟ چون طبق این قول شما می‌گویید که نیت همین احرام است؛ یعنی نیت بر ترک استعمال عطر و صید و امثال‌ذلک. آیا واقعاً این است؟ پس چرا چنین مسئله‌ای در ما محقق نمی‌شود؟ چرا چنین حالتی ایجاد نمی‌شود؟
و آیا شرایط زمان و مکان در این قضیه دخیل است؟ یعنی آیا چون اینجا مسجد شجره نیست، این حالت در ما به‌وجود نمی‌آید؟ در این‌صورت اگر اکنون اینجا به‌جای مدرسۀ فیضیه، مسجد شجره بود، همان که ما در مسجد شجره انجام می‌دهیم، باید الآن در اینجا نیز برای ما محقق شود.
یعنی اگر الآن هم ما در اینجا نیت بر ترک عطر و نظر در مرآت و امثال اینها بکنیم، آیا محرِم شده‌ایم؟ قضیه چیست و چه مسئله‌ای در اینجا ناقص است؟ چه نکته‌ای در اینجا هست که به آن توجه نشده است؟ یعنی آیا صرفاً چون اینجا مسجد شجره نیست این مسئله محقق نمی‌شود؟ حال فرض ←
- ← مساوی است با نیت بر ترک این محرماتی که شارع در اینجا معیّن کرده است. بنابراین طبق این دیدگاه، من در اینجا نیت می‌کنم که نظر به مرآت نکنم، نیت می‌کنم عطر استعمال نکنم، و إلیٰ آخر. این نیت‌ها عبارت است از احرام.
/
272