نور ملکوت حج جلد 2

این غلط و باطل است؛ باید چهرۀ زن پیدا باشد. مرد وظیفه ندارد نگاه کند و نگاه کردن حرام است، اما نه‌اینکه به این بهانه زن روی خود را بپوشاند.

یا بعضی‌ها می‌آیند و چیزی جلوی صورت خود می‌گذارند که آن چهره مشخص نباشد؛ این هم باطل است و این هم غلط است. مقدس‌مآبی در اینجا راه ندارد. انسان باید دینی را برگزیند که ”او“ اختیار می‌کند؛ ما دیگر نباید کاسۀ داغ‌تر از آش شویم. او می‌گوید باید چهره آشکار باشد.

مرد وظیفه ندارد نگاه کند و اگر نگاه کند، کار حرام انجام داده است و این مسئله به‌جای خود محفوظ است. بله، زن می‌تواند صورت خود را برگرداند و این اشکال ندارد؛ وقتی می‌بیند که مورد توجه مردان است یا ممکن است در جایی مورد توجه قرار گیرد، می‌تواند صورت را برگرداند یا سر را پایین بیندازد. اما اینکه بخواهد چهره را بپوشاند، نه‌خیر؛ مطلب به این کیفیت نیست.»¹

غیرت ممدوح در انطباق با رضای پروردگار

«[پس اینکه] خداوند می‌گوید زن باید در وقت احرام صورت خود را باز نگه دارد، یعنی چه؟ یعنی هم خودش و هم شوهرش، باید غیرت را کنار بگذارند. این غیرت در اینجا، مقابله با خواست خدا و تکلیف است؛ نه‌اینکه یک امر ممدوح و پسندیده باشد. امر پسندیده و ممدوح، امری است که منطبق با خواست پروردگار باشد.

تحلیلی بر باز بودن چهرۀ اسرا در مجلس یزید

در مسئله و داستان کربلا و حرکت اسرا، اسرا و ذراری رسول خدا با چهره‌های باز در مجالس ابن‌زیاد و یزید آمدند و افراد، آنان را می‌دیدند.² خب، مسئول اینها چه کسی بود؟ مگر امام حسین علیه السّلام نبود؟ چرا ایشان راضی شدند؟ پس معلوم