اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

نور ملکوت حج جلد 2

اسرار و احکام حج

5٬883
فقه واصول
جلد ها

جلد دوم مجموعۀ «نور ملکوت حج» است که در ادامۀ مبانی جلد پیشین، به تبیین اسرار، احکام و آداب این فریضه می‌پردازد. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضوان‌الله‌علیهما) است، علاوه بر مناسک و اسرار حج، آداب اماکن زیارتی مکه و مدینه را نیز شرح می‌دهد. مباحث این مجموعه، سیری جامع از مقدمات و آمادگی‌های پیش از این سفر الهی تا تحلیل اسرار و مناسک را در بر گرفته و در نهایت، بر لزوم مراقبه‌های پس از بازگشت جهت حفظ دستاوردها و حالات معنوی زائر تأکید می‌ورزد. این کتاب نیز با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تنظیم شده است.

سرای جاوید

نور ملکوت حج جلد 2

182
  • می‌شود جریان کربلا نیز مانند حج بوده است.

  • مسئول اینها بعد از امام حسین چه کسی بود؟ امام سجاد علیه السّلام بود. چرا ایشان راضی شدند؟ مگر ایشان امام نیستند؟ مگر نمی‌دانند عمه‌شان حضرت زینب سلام اللَه علیها است؟ مگر نمی‌دانند خواهرشان، فاطمه بنت الحسین است؟ همان کسی که می‌گفتند در جزیرةالعرب به زیبایی او نبوده است!1

  • افراد در مجلس یزید آنان را می‌دیدند. شخصی آمد و وقتی چشمش به فاطمه بنت الحسین افتاد، به یزید گفت: ”این کنیز را به من بده!“ که آن جریان پیش می‌آید و حضرت زینب ممانعت می‌کنند و نمی‌گذارند این کار را انجام دهند.2 خب، اگر فاطمه بنت الحسین پوشیه داشت، چطور چشم آن شخص او را دیده بود؟ اگر نمی‌دیدند که از زیبایی حضرت زینب در کتاب‌ها نقل نمی‌کردند و این حرف‌ها را نمی‌زدند! بنابراین حتماً در مجلس یزید و ابن‌زیاد، با این وضع آنان را دیده‌اند.

  • با توجه به این مطالب، مسئول چه کسی بوده است؟ مسئول، امام سجاد علیه السّلام بوده است؛ امام معصوم بوده است. این یعنی چه؟ یعنی در قبال رضای خدا، همه‌چیز را کنار می‌گذاریم. غیرتی که بخواهد در مقابل خدا بایستد، آن غیرت نیست؛ آن کفر است، آن انانیت است، آن فرعونیت است. غیرت باید در مسیر خواست پروردگار باشد، نه‌اینکه انسان از پیش خود چیزی بر آن کم‌وزیاد کند.»3

  • «امام حسین علیه السّلام می‌گوید: من غیرت را در رضای خدا دارم! آنجا که خدا می‌گوید: این غیرت را بگذار کنار، سَمعًا و طاعتًا؛ رضًا بِرضائِکَ، لا معبودَ سِواک.4

    1. رجوع شود به الإرشاد، ج ٢، ص ٢٦؛ الأصیلی فی أنساب الطّالبیّین، ص ٦٣؛ ریاحین الشّریعة، ج ٣، ص ٢٨٤.
    2. الإرشاد، ج ٢، ص ١٢١؛ تاریخ الطّبری، ج ٥، ص ٤٦١؛ اللَهوف، ص ١٨٧.
    3. سایت مکتب وحی، سخنرانی، سلوک خانواده ـ قم، مجلس ٢٥. (آیةاللَه طهرانی)
    4. الصّراط المستقیم إلی مستحقّی التّقدیم، ج ١، ص ٣٢؛ تاریخ امام حسین علیه السّلام، ج ٤، ص ٥٨٢ و ٥٩٣ و ٦٠٨؛ مقتل الحسین علیه السّلام، مقرّم، ص ٢٩٧. با قدری اختلاف در مصادر.
      • معاد شناسی، ج ١، ص ٧٦:
      «حضرت سیدالشهدا که دل‌باختۀ خدا و عاشق لقای او بود، در آن ساعات آخر با خدای خود راز و نیاز داشت: إلَهی رِضیً بقَضائِکَ، تَسلیمًا لِأمرِکَ، لا مَعبودَ سِواکَ، یا غیاثَ المُستَغیثینَ؛ ”[خداوندا، به قضای تو خشنودم و در برابرِ فرمان تو تسلیم هستم. هیچ معبودی جز تو نیست، ای فریادرسِ فریادخواهان.]“»
/ 274