نور ملکوت حج جلد 2
اسرار و احکام حج
جلد دوم مجموعۀ «نور ملکوت حج» است که در ادامۀ مبانی جلد پیشین، به تبیین اسرار، احکام و آداب این فریضه میپردازد. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضواناللهعلیهما) است، علاوه بر مناسک و اسرار حج، آداب اماکن زیارتی مکه و مدینه را نیز شرح میدهد. مباحث این مجموعه، سیری جامع از مقدمات و آمادگیهای پیش از این سفر الهی تا تحلیل اسرار و مناسک را در بر گرفته و در نهایت، بر لزوم مراقبههای پس از بازگشت جهت حفظ دستاوردها و حالات معنوی زائر تأکید میورزد. این کتاب نیز با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تنظیم شده است.
نور ملکوت حج جلد 2
183تَرَکتُ الخَلقَ طُرًّا فی هَواکا *** و أیتَمتُ العِیالَ لِکَی أراکا و لَو قَطَّعتَنی فی الحُبِّ إربًا *** لَما حَنَّ الفُؤادُ إلیٰ سِواکا1 عبودیت حقیقی در برابر عبودیت خودساخته
این مسئله چگونه است؟ اگر ما غیرت داریم، باید آن غیرت را از امام حسین یاد بگیریم. اگر میخواهیم عبودیت را بهدست آوریم، باید آن عبودیت را از امام حسین فرا بگیریم؛ نه عبودیت اختلاقیِ خودمان! ”اختلاق“ و ”مُختلَق“ یعنی مندرآوردی؛ چیزی که از پیش خود ساخته باشی.2
عبودیت اختلاقی بهدرد نمیخورد؛ بلکه عبودیت حقیقی و واقعی را که در این زمامداران خودمان مشاهده میکنیم، باید بهدست آوریم.
جایی که خدا میگوید غیرت بهخرج بده، باید غیرت بهخرج دهی؛ جایی که میگوید رها کن، باید رها کنی. همسرت را دیدند؛ دیدند که دیدند! تو به مکه رفتهای ولی همچنان در بند همسرت هستی، نه اینکه واقعاً بیرون آمده باشی! یک لباس سفید بر خود پوشاندهای و دو تکه حولۀ احرام بستهای و خیال کردهای که این حج است! نه آقا، حج این نیست. حج دو تکه لباس سفید بالا و پایین بستن نیست؛ حج، بیرون آمدن از تعلّق است؛ این حج است!
- این ابیات منسوب به حضرت سیدالشهدا علیه السّلام است که در آخرین لحظات عمر شریفشان سرودهاند؛ اما در کشف الأسرار، میبدی، ج ٢، ص ٤٢٨ و نفائس الفنون، ج ٢، ص ٢٨ به ابراهیم ادهم نسبت داده شده است.
• ترجمه: «تمام آفریدگان را در راه عشق تو رها کردم و خانوادهام را یتیم ساختم تا تو را ببینم. و اگر مرا در راه عشق قطعهقطعه کنی، دل من بهجز تو به کسی مایل نخواهد شد.» (محقق) - رجوع شود به معجم مقاییس اللغة، ج ٢، ص ٢١٤.
- این ابیات منسوب به حضرت سیدالشهدا علیه السّلام است که در آخرین لحظات عمر شریفشان سرودهاند؛ اما در کشف الأسرار، میبدی، ج ٢، ص ٤٢٨ و نفائس الفنون، ج ٢، ص ٢٨ به ابراهیم ادهم نسبت داده شده است.
