نور ملکوت حج جلد 2
اسرار و احکام حج
جلد دوم مجموعۀ «نور ملکوت حج» است که در ادامۀ مبانی جلد پیشین، به تبیین اسرار، احکام و آداب این فریضه میپردازد. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضواناللهعلیهما) است، علاوه بر مناسک و اسرار حج، آداب اماکن زیارتی مکه و مدینه را نیز شرح میدهد. مباحث این مجموعه، سیری جامع از مقدمات و آمادگیهای پیش از این سفر الهی تا تحلیل اسرار و مناسک را در بر گرفته و در نهایت، بر لزوم مراقبههای پس از بازگشت جهت حفظ دستاوردها و حالات معنوی زائر تأکید میورزد. این کتاب نیز با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تنظیم شده است.
نور ملکوت حج جلد 2
190عدم الزام به اتمام فوری اعمال عمره و حج
نقد رویۀ اتمام فوری اعمال و غفلت از فیض احرام (ت)
چه الزامی هست که انسان همان روزی که مُحرِم است، به اعمال برسد؟ بگذارد فردا برود، پسفردا برود، یا برود در مسجدالحرام بنشیند؛ البته نباید طواف [مستحبی] کند، بلکه اول باید طواف احرام را مقدّم بدارد. یک روز بعد برود، دو روز بعد برود، چند روز بعد برود؛ نیازی به این الزام در انجام فوریِ اعمال نیست. حال اگر میخواهد زود انجام دهد، برود انجام دهد.1
توصیۀ ائمه به حفظ حال احرام تا حج تمتّع
این استحبابی که برای تلبّس به لباس احرام بین عمرۀ تمتّع و حج تمتّع توصیه شده است، مسئلۀ عجیبی است که از همین نکته نشئت میگیرد؛ گرچه انسان در همان موقع تقصیر کرده و از احرام بیرون آمده است، ولکن تلبّس به لباس احرام، آن اثر را در او استمرار میبخشد و این یک مسئلۀ ملموسی است. کاملاً محسوس است که انسان بعد از پوشیدن لباس احرام میبیند که آثار آن هست، ولی همینکه لباسش
- سایت مکتب وحی، دروس، فقه، حج، درس ١٤٨:
«سؤال شده است: ”آیا در عمرۀ مفرده تأکید شده که شخص بیشتر در احرام بماند و آیا این کار بهتر است؟“
جواب: بله، هرچه بیشتر بماند بهتر است؛ مثلاً فرض کنید طواف را انجام میدهد، اما یک روز یا دو روز بعد بیاید و سعی را انجام دهد؛ این بهتر است از آنکه همۀ اعمال را در یک ساعت و با عجله و پیاپی انجام دهد. متأسفانه رویّۀ ما اینگونه است؛ ولی هرچه در احرام بماند، فیض آن بیشتر است. آیا خود انسان این تفاوت را متوجه نمیشود؟ همینکه میفهمد، یعنی چیزی هست؛ همینکه میفهمد، یعنی مسئلهای در کار است.
در سابق اصلاً اینگونه نبود؛ در گذشته میرفتند یک عمره انجام میدادند و این کار دو روز، سه روز، چهار یا پنج روز طول میکشید. میگفتند: ابتدا طواف را انجام میدهیم، آنگاه دو یا سه روز دیگر میآییم و سعی را انجام میدهیم.
البته بهتر است بین طواف و نماز طواف فاصله نیفتد؛ یعنی از یک یا دو روز بیشتر نباشد. ولی باز در آن هم فوریت شرط نیست و مانند اجزاء نماز نیست؛ میتوان آن را به تأخیر هم انداخت.
همچنین بین طواف و سعی، شخص میتواند سعی را یک هفته بعد انجام دهد و در این مدت یک هفته در احرام باشد و ایرادی هم ندارد. اما در فاصلهای که انجام عمره مثلاً یک هفته طول میکشد، نمیتواند طواف [مستحبی] بکند؛ بلکه باید سعی خود را انجام دهد.» (آیةاللَه طهرانی)
- سایت مکتب وحی، دروس، فقه، حج، درس ١٤٨:
