نور ملکوت حج جلد 2

کنند، آنگاه بیایند و روحانی کاروان بشوند. خلاصه، به آن بنده‌خدا برخورده بود و رفته بود به منابع مراجعه کرده بود و دیده بود که بله، مطلب همان‌طور است که ما می‌گوییم و درست است؛ دیگر کاری به ما نداشت.

ببینید، انسان لباس احرام به تن می‌کند، آنگاه می‌گویند: شما بدعت آوردید! عجب! یک شخص دیگری هم از جایی آمده بود و به این رفقا گفته بود: ”بله، گرچه این درست است و مستحب است، ولی برای اینکه همه یکنواخت شوید و لباس‌ها یکنواخت شود، باید آن را دربیاورید!“ باز این شخص این مقدار انصاف داشت، یعنی دیده بود که این حکم در منابع هست.

ما گفتیم: چه کسی به تو چنین اجازه‌ای داده است که جلوی سنّت خدا و رسول خدا را بگیری؟ یکنواخت! عجب! تو چرا نمی‌آیی و با ما یکنواخت شوی؟ تو لباس احرام بپوش تا یکنواخت شوی! چرا این شخصی که می‌خواهد بر سنّت پیغمبر عمل کند، باید از عملش دست بردارد تا با بقیه یکنواخت شود؟ اگر این‌طور است صد سال نمی‌خواهیم یکنواخت شود! مگر در حج یکنواخت شدن هم داریم؟ آن چیزی که یکنواخت است، مربوط به موقع احرام و انجام اعمال و رفتن به عرفات است. یکنواخت شدن یعنی چه؟!

نقش لباس احرام در استمرار حال معنوی

اینها ناشی از چیست؟ ناشی از جهل و نادانی است که ما نمی‌خواهیم بر آن مرامی باشیم که رسول خدا به آن دستور داده است؛ بلکه می‌خواهیم بر مرام تفکری و تخیّلی خودمان باشیم؛ نمی‌خواهیم بر آن مرامی باشیم که امام زمانمان در آن موقع بر آن مرام هستند.

امامِ ما بین عمره و حج با لباس احرام در مکه تردد می‌کنند، آن‌وقت به ما گفته می‌شود که نه‌خیر، باید برخلاف آن باشید! چرا برخلاف آن باشیم؟ شمایی که چنین مطلبی را می‌گویی، آیا نمی‌دانی کسی که این حکم را وضع کرده، آن را براساس توهمات و تخیلات بشری وضع نکرده، بلکه براساس نظام تکوین وضع کرده است؟

آن حالی که در موقع احرام برای شخص مُحرِم ایجاد می‌شود، با استدامۀ تلبّس