نور ملکوت حج جلد 2

می‌دهند، سرتاپا همراه با شک، شبهه، نگرانی و ترس باشد!

اینهایی که بنده عرض می‌کنم، مسئلۀ حیاتی و کلیدی استنباط است که چگونه یک مجتهد وقتی می‌خواهد به روایات نظر افکند و آن مغزا و مراد شارع را از متن روایت به‌دست آورد، باید خود را در فضایی قرار دهد که در آن فضا، معصوم علیه السّلام القای حکم و تشریع را انجام داده است.»¹

طواف یعنی قدم نهادن در موضع قدم رسول اکرم و ائمه علیهم السّلام

«مرحوم والد ـ رضوان اللَه علیه ـ می‌فرمودند:

وقتی که حرکت می‌کنید و به دور کعبه می‌گردید، باید توجه کنید که رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم اینجا پا گذاشته است؛ یک روزی قطعاً امیرالمؤمنین علیه السّلام در همین‌جایی که شما اکنون پا می‌گذارید، قدم نهاده بود؛ پس شما نیز پای خود را جای پای رسول خدا می‌گذارید؛ لذا باید در اینجا همه‌چیز را کنار بگذارید؛ فقط او بماند، فقط هو بماند، فقط حق بماند. ذکر باید ذکر توحید باشد.»²

اهمیت اذکار توحیدی در طواف

«در هنگام طواف، اللَه أکبَر و لا إلَه إلّا اللَه بسیار بگویید.»³ «اذکار دیگری هم که در کتاب‌ها نوشته‌اند، اشکالی ندارد.⁴»⁵

لزوم انقطاع از ظواهر و توجه تام به پروردگار

«در طواف نباید به این‌طرف و آن‌طرف، به بالا و پایین، دیوارها، سنگ‌فرش‌های سفید و امثال اینها توجه کرد. فقط باید چشم‌ها را بست ـ یا حتی باز کند، مهم حال فرد است ـ فقط توجه کند و بگردد و احساس کند که دارد به دور ”او“ می‌گردد.

تفاوت دیدگاه روحانی و مادی در احکام طواف

توجه کجاست؟ آن‌سو و آن‌طرف. وقتی توجه آنجا باشد، فرد با خود می‌گوید: حال شانه‌ام هم تکان خورد، بخورد! ببینید، نتیجه اینجا ظاهر می‌شود؛ خروجی آن