نور ملکوت حج جلد 2

به محاذات شانه با بیت و انطباق دقیق او با جِرم بیت‌اللَه دارد؟!

البته طرح این مسئله برای حقیر که سالیان متمادی در چنین مکتبی به برخی از اشارات و دقایق اطلاع حاصل نموده‌ام سهل و عادی می‌نماید، اما برای افراد عادی چه‌بسا دور از ظرفیت ادراک و سعۀ علمی و معرفتی آنان باشد؛ و از این باب است که به هیچ عنوان نمی‌توانند دست از ظهور تخیّلی و توهمی پاره‌ای از ظواهر کلمات بردارند و سعۀ وجودی و معرفتی خود را قدری به سمت و سوی عروج و صعود به مراتب کشف، به حرکت درآورند و خود و دیگران را در همین موقف تنگ و تاریک و پوست و مَجاز و عاری از روح و جان و نشاط و انبساط و تلألؤ انوار عالم قدس بر ضمیر و قلب، محبوس و گرفتار می‌کنند.»¹

تعارض دقت در محاذات شانۀ چپ با حال معنوی طائف هنگام طواف

«تصور کنید شخصی از مجتهدی تقلید می‌کند و می‌خواهد به سفر حج برود. مجتهدش به او می‌گوید: در سفر حج، وقتی به دور کعبه می‌گردی، باید تمام حواست به این باشد که شانه‌ات از محاذات کعبه خارج نشود! در این‌صورت، این فرد چطور می‌تواند طواف انجام دهد؟ چطور می‌تواند آن معنویت را بفهمد و آن حقایق را ادراک کند؟ چطور می‌تواند توجه داشته باشد؟ تمام ذهن او باید معطوف به این باشد که چه زاویۀ هندسی‌ای را تنظیم کند تا شانه‌اش، مخصوصاً هنگامی که می‌خواهد در پیچ‌ها دور بزند، محاذی بیت باشد و یک میلیمتر متمایل نباشد. آیا این همان طوافی است که پیغمبر صلّی اللَه علیه و آله و سلّم انجام می‌دادند؟ آیا این همان طوافی است که امام حسن و امام حسین علیهما السّلام انجام می‌دادند؟ این بوده است؟!

اینکه به ما گفته‌اند باید شانۀ چپ به سمت بیت باشد، یعنی وقتی می‌خواهید طواف کنید، از سمت راست طواف نکنید؛ همین. کجا داریم که شانه باید دقیقاً مماس باشد؟ پیغمبر با شتر طواف می‌کردند؛ آیا شتر خود را تنظیم هندسی می‌کرد؟ یا پیغمبر خودشان را این‌گونه تنظیم می‌کردند؟ ما چنین چیزی نداریم.