نور ملکوت حج جلد 2

¹

لحظه نه به ”عین“ آن توجه کنید، نه به ”ضاد“ آن توجه کنید، و نه ﴿وَلَا ٱلضَّآلِّينَ﴾ را بیش از حد بپیچانید و در آن غلو کنید. تمام اینها انسان را از خدا دور می‌کند.

بله، انسان باید قرائت خود را تصحیح کند و این امر چه در نماز صبح و چه در نماز طواف، در هر دو لازم است. اما تصحیح کردن قرائت یک مطلب است و انصراف از معنا و توجه به پروردگار به‌سوی لفظ، مطلبی دیگر است. آن واجب است و این باطل است.

انسان باید مخارج حروف و الفاظ را صحیح ادا کند؛ اما نه‌اینکه تازه هنگام سفر مکه، به‌خاطر مسائلی یا ترس از باطل شدن عمل، به یاد آن بیفتد و بخواهد در حین نماز سراغ الفاظ و مخارج حروف و... برود. نه‌خیر، همین الآن هم لازم است که ما الفاظ و تجویدمان را تصحیح کنیم و مخارج حروف را بشناسیم و تمام اینها برای نماز لازم است؛ ولی نماز طواف هیچ فرقی به‌اندازۀ سر سوزنی با نماز صبح ندارد.

هنگامی که می‌خواهید نماز طواف بخوانید، فقط به خدا توجه کنید و بس! اینکه چه می‌گویید و حمد را چگونه خواندید و هکذا، تمام اینها وساوس شیطان است.

فضیلت طول دادن نماز در صورت اقتضاء شرایط

و هرچه نماز بیشتر طول بکشد، بهتر است؛ سوره‌های بزرگ بخوانید البته اگر موقعیت اقتضا می‌کند، وإلاّ در آنجا شلوغی برای سوره‌های کوچک هم مجال نمی‌دهد؛ ولی علیٰ‌أیّ‌حال، اگر کسی جایی پیدا کرد و سورۀ بزرگ‌تر بخواند، چه بهتر.