نور ملکوت حج جلد 2

«لا إلهَ إلّا اللَه و رحمتُه خَیرٌ مِمّا یَجمَعون؛ ”[هیچ معبودی جز اللَه نیست و رحمت او از تمام آنچه مردم گرد می‌آورند، بهتر است.]“

لزوم گرایش به رحمت توحید و نفی جمیع تعلقات

هرچه هست در همین جمله است! کجا دارید می‌روید؟! به چه‌کسی توجه می‌کنید؟! چه چیزی را جمع می‌کنید؟! به چه چیزی تعلّق پیدا می‌کنید؟! دنبال چه‌کسانی می‌روید؟! جمع اموال، جمع نفوس، جمع اصدقاء، جمع اطرافیان! چرا از حقیقت لا إلهَ إلّا اللَه غفلت کرده‌اید؟! دنبال آن حقیقت بروید و رحمت خدا را ببینید که آن رحمت با شما چه می‌کند! آن رحمت را کنار گذاشته‌اید و دائماً کثرات را چسبیده‌اید؟!

”لا إلهَ إلّا اللَهُ وَ رَحمَتُهُ خَیرٌ مِمّا یَجمَعُونَ“ یعنی رحمتی که در ظهور این لا إلهَ إلّا اللَه در نفس شما پیدا می‌شود و دیگر چیزی را باقی نمی‌گذارد؛ دیگر تعلّقی را باقی نمی‌گذارد، دیگر توجه به کثرتی را باقی نمی‌گذارد، دیگر صحبت از این حرف‌های بیهوده را باقی نمی‌گذارد. دیگر صحبت از اینکه: ”اینجا این کار را بکنیم، آنجا آن کار را بکنیم، چرا اینجا این‌طور شد؟! ای وای، بر سرمان بزنیم که این بالا رفت، ای وای، آن پایین آمد، ای وای، ضرر کردیم، ای وای، نفع کردیم!“ را باقی نمی‌گذارد. آن رحمتی که در تجلّی لا إلهَ إلّا اللَه بر نفس و در قلب می‌آید، دیگر برای این جمع و تفریق‌ها چیزی باقی نمی‌گذارد.

لا إلهَ إلّا اللَه عدَدَ الشَّوکِ و الشَّجَر؛ ”به اندازۀ خارها و درختان، لا إلهَ إلّا اللَه است.“

لا إلهَ إلّا اللَه عَدَدَ الشَّعرِ و الوَبَر؛ ”به اندازۀ تک‌تک مو و کُرکِ حیوانات، تجلیِ لا إلهَ إلّا اللَه است.“

عجیب است! عجیب است!

لا إلهَ إلّا اللَه عدَدَ الحَجَرِ و المَدَر؛ ”به‌میزان سنگ‌ها و کلوخ‌های عالَم (نه‌تنها زمین) واقعیتِ لا إله إلّا اللَه است.“

ارتباط بقا و فنای موجودات با حقیقت توحید

دیگر خدا چگونه خود را معرفی کند؟! چگونه بگوید من همه‌چیز هستم؟! چگونه بگوید من همه‌جا هستم؟! چگونه آن معنای صرافت خود را همه‌جا بیان