نور ملکوت حج جلد 2

«هم‌چنین سؤال شده است:

آیا طلب حلالیت از تمام آشنایان و همسایگان، حتی کسانی که عناد با مذهب و ولایت دارند، واجب است؟

پاسخ: البته اگر انسان بیاید و به‌عنوان خداحافظی از آنها خداحافظی کند، بد نیست؛ ممکن است که همین هم اثر مثبتی در آنها داشته باشد. اما اگر شخصی معاند است و عناد او از روی جهالت نیست، بلکه از روی علم، راه خلافی را برگزیده است، از آنها ضرورتی ندارد.»¹

ترجیح حال معنوی بر تقیّد به برنامه‌های دیگر 

«مسئلۀ دیگری که بسیار حائز اهمیت است، این است که خودتان را به برنامه‌های رفت‌وآمد کاروان مقیّد نکنید که مثلاً حتماً برای صرف غذا آنجا باشید. گاهی برای کسی حالی پیش می‌آید و دلش می‌خواهد برود و دو سه ساعت بماند؛ اگر غذا بود، بود؛ اگر نبود، نبود؛ چیزی از بیرون می‌خرد. انسان حتماً نباید [در آن ساعت مقرر] بر سر سفره برود! اگر برای انسان غذا گذاشتند، که گذاشتند؛ اگر نگذاشتند هم نگذاشتند. مگر انسان گرسنه می‌ماند؟!

ما در همان چند سال پیش که مشرّف شده بودیم، شب با عده‌ای نشسته بودیم ـ معمولاً شب‌ها به پشت‌بام [مسجدالنبی در] مدینه می‌رفتیم و آنجا می‌نشستیم ـ