نور ملکوت حج جلد 2
اسرار و احکام حج
جلد دوم مجموعۀ «نور ملکوت حج» است که در ادامۀ مبانی جلد پیشین، به تبیین اسرار، احکام و آداب این فریضه می‌پردازد. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضوان‌الله‌علیهما) است، علاوه بر مناسک و اسرار حج، آداب اماکن زیارتی مکه و مدینه را نیز شرح می‌دهد. مباحث این مجموعه، سیری جامع از مقدمات و آمادگی‌های پیش از این سفر الهی تا تحلیل اسرار و مناسک را در بر گرفته و در نهایت، بر لزوم مراقبه‌های پس از بازگشت جهت حفظ دستاوردها و حالات معنوی زائر تأکید می‌ورزد. این کتاب نیز با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تنظیم شده است.
نور ملکوت حج جلد 2
94یعنی در مکه، فقط باید به مسئلۀ توحید فکر کرد و انسان دعا کردن، خواستن و... را کنار بگذارد یا آنها را برای آن وقت آخر که می‌خواهد بازگردد، بگذارد. خلاصه، ذهن خود را به این دعاها مشغول نکند.»1
ظهور توحید در حریم مکه
«حریم مکه، ظهور توحید است؛ برای همین به آن بیت‌اللَه می‌گویند. بیت‌اللَه یعنی خانۀ خدا؛ در بیت‌اللَه ـ نه بیت‌الرّسول و نه بیت‌الأئمه ـ گویی خداوند می‌خواهد فقط خودش را بدون هیچ‌گونه واسطه نشان دهد و خلایق را در آنجا بدون هیچ‌گونه واسطه‌ای ببیند! می‌خواهد افراد در آنجا این حالت را داشته باشند.
- ← داشته باشیم؛ در کاظمین می‌رویم باید به موسی بن جعفر و امام جواد توسل داشته باشیم؛ در سامرا می‌رویم باید به امام هادی و امام عسکری توسل داشته باشیم؛ در نجف می‌رویم باید به امیرالمؤمنین توسل داشته باشیم؛ در مدینه باید به پیغمبر توسل داشته باشیم؛ اما در مکه که می‌رویم، دیگر اینها هم نباید باشند؛ در آنجا فقط خداست و بس! لذا اذکار توحیدی اختصاص به این مکان دارد.
انسان باید در این مکان فقط این مرحله را حفظ کند؛ آن‌وقت بهره و نصیبش بیشتر می‌شود. لذا امام سجاد علیه السّلام می‌فرماید: ”باید ناله را فقط به این مبنا و به این پیشگاه سوق داد.“١ اگر این‌طور باشد، دیگر همۀ مَجازها و افراد کنار می‌روند؛ انسان می‌داند که آن کسی که طرف اوست کیست! انسان دیگر می‌داند که او أعرف به حال اوست، او را نسیان نمی‌گیرد، او را سنة و چرت نمی‌گیرد، فراموشی برای او پیدا نمی‌شود، پیری زودرس برای او حاصل نمی‌شود، فراموشی در هنگام پیری برای او پیدا نمی‌شود، به‌واسطۀ مرور زمان از قدرت او کاسته نمی‌شود؛ انسان دیگر می‌داند که او از همه به او نزدیک‌تر است و لذا خیالش جمع و آرام است. ﴿أَلَآ إِنَّ أَوۡلِيَآءَ ٱللَهِ لَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ﴾؛٢ یا ﴿أَلَا بِذِكۡرِ ٱللَهِ تَطۡمَئِنُّ ٱلۡقُلُوبُ﴾؛٣ یا ﴿يٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ * ٱرۡجِعِيٓ إِلَيٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ﴾،٤ به‌خاطر همین مسئله و قضیه است.» (آیةاللَه طهرانی)
١) اشاره به این فقره از دعای ابوحمزۀ ثمالی: «و أنّ فی اللَهْفِ إلیٰ جودِک و الرِّضا بِقَضائِک عِوَضًا مِن مَنعِ الباخِلینَ و مَندوحَةً عَمّا فی أیدی المُستَأثِرین.» مصباح المتهجّد، ج ٢، ص ٥٨٣. (محقق)
٢) سوره یونس (١٠) آیه ٦٢.
٣) سوره رعد (١٣) آیه ٢٨.
٤) سوره فجر (٨٩) آیه ٢٧ و ٢٨.
سایت مکتب وحی، سخنرانی، مبانی اسلام، احکام و اسرار حج، مجلس ١. (آیةاللَه طهرانی)
- ← داشته باشیم؛ در کاظمین می‌رویم باید به موسی بن جعفر و امام جواد توسل داشته باشیم؛ در سامرا می‌رویم باید به امام هادی و امام عسکری توسل داشته باشیم؛ در نجف می‌رویم باید به امیرالمؤمنین توسل داشته باشیم؛ در مدینه باید به پیغمبر توسل داشته باشیم؛ اما در مکه که می‌رویم، دیگر اینها هم نباید باشند؛ در آنجا فقط خداست و بس! لذا اذکار توحیدی اختصاص به این مکان دارد.