Name: فلسفه حکم ارتداد در اسلام و آزادی اندیشه | بررسی مرزهای تفکر - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

ارتداد در اسلام

26

المُستَبشِرونَ بأمرِک، الواصِفونَ لِقُدرتِک، المُعلِنونَ لِعظَمَتِک، أسألک بما نطَق فیهم مِن مشیَّتِک، فجعَلتَهم معادِنَ لِکلماتِک، و أرکانًا لِتوحیدِک و آیاتِک، و مَقاماتِک التی لا تعطیلَ لها فی کلِّ مکانٍ یَعرِفُک بها من عرفَک، لا فَرقَ بینک و بَینَها إلا أنّهم عبادُک و خلقُک، فتقُها و رتقُها بیدِک بَدؤُها منک و عَودُها إلیک.¹
ضرورت بازنگری نسبت به موضوعات حیاتی در جامعۀ متدیّن بشری
باری، حقیر در سنواتی² که با برخی از اخلاّء روحانی و اخوۀ ایمانی در بلدۀ طیّبۀ قم، کریمۀ اهل‌بیت، حضرت فاطمۀ معصومه سلام‌اللَه‌علیها در مدرسۀ دارالشفاء به بحث و مذاکرۀ فقه و اصول اشتغال داشتم، همواره در میان دوستان بر ضرورت تحقیق و تدقیق، و یا به‌عبارتی‌دیگر: «بازنگری» نسبت به مسائل مهم و موضوعات حیاتی مبتلابها در جامعۀ متدیّن بشری به‌طورعام، و مجتمع اسلامیِ عصر حاضر، با توجه به تغییرات و تحولاّت فکری و بنیادین اعتقادی و بازشدن مرزهای اندیشه و فکر در عرصۀ کنکاش و پویایی ملل مختلفه و جوامع انسانی، تأکید می‌شد.
پرسش‌هایی که مستمراً از جانب گروه‌ها و افراد مبتدی و ناوارد به مسائل وحی و مبانی تشریع و بعضاً مطّلع، در زمینۀ قوانین و احکام فقه اسلامی مطرح شده
1. مصباح‌المتهجد، ج ٢، ص ٨٠٣. معادشناسی، ج ٣، ص ١٦٨:
  «بارپروردگارا! من تو را پرسش می‌کنم به تمام مفاد و معانی آنچه را که والیانِ امر تو به‌سبب آنها از تو پرسش نموده و تو را بدان‌ها خوانده‌اند؛ آن والیان امری که بر سِرّ تو مأمون بوده و به امر تو مستبشر و خوشحال بوده‌اند، و توصیف‌کنندگانِ قدرت تو و اعلان‌کنندگانِ مقام عظمت تو بوده‌اند.
  من از تو پرسش می‌کنم و درخواست می‌نمایم به مقام مشیّت و ارادۀ خودت که در آنها به سخن و گفتار در آمد؛ پس بدین جهت آنها را معدن‌های کلمات خود قرار دادی، و ستون‌ها و پایه‌های توحید خود مقرّر داشتی، و اصول آیات و نشانه‌های احدیّت خود جعل فرمودی. و آنها را مقامات تعطیل‌ناپذیر خود در هر مکان معیّن کردی که هر کس که تو را شناخت بدان مقامات شناخت. هیچ فرقی بین تو و آنها نیست مگر اینکه آنها بندگان تو هستند و آفریده‌شدگان تو. باز شدن و بسته شدنِ آنها به‌دستِ توست، بَدوِ آنها از تو و بازگشتِ آنها به‌سوی توست.»
2. سنوات قبل و بعد ١٤٢٠ هجری قمری.