Name: کتاب رساله عمره مفرده - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ عمرۀ مفرده

38

آن‌طرف دنیا با پای خودت و یا با خرِ لنگی که معلوم نیست تو را به مقصد برساند، برای ادای فریضۀ حج به مکه بیایی!»
وقتی که انسان این مطلب را بداند، برای او سؤال پیش می‌آید که این چه نسک و فریضه‌ای است که این‌قدر راجع به آن تأکید شده است؛ اگر این تصور و طرز فکر برای مجتهد حاصل شود، دیگر چطور ممکن است بگوید که حج واجب مشروط است؟! حج واجب مطلقی است که حتی نسبت به نماز و روزه أشدُّ إطلاقًا است!¹
اینجاست که مسئله بسیار دقیق می‌شود. فتوا دادن حساب‌وکتاب دارد؛ انسان نمی‌تواند همین‌طور سرسری و راحت فتوا دهد.
وقتی مراد قرآن از آیۀ ﴿وَلِلَّهِ عَلَى ٱلنَّاسِ حِجُّ ٱلۡبَيۡتِ مَنِ ٱسۡتَطَاعَ﴾ و آیۀ وَأَذِّن فِي ٱلنَّاسِ بِٱلۡحَجِّ﴾ ادراک شد، آن‌وقت باید دید که زبانِ وحی که فقط چهارده نفرند از این دو آیه چه برداشتی کرده‌ است. وقتی به روایات مراجعه می‌کنیم، می‌بینیم برداشت معصومین همان برداشت اولیۀ ماست که با بیانی دیگر می‌فرمایند: «الزّادُ و الرّاحلةُ.»²
مراد از «زاد» چلوکباب و خوراک قرقاول نیست؛ امام صادق علیه السّلام می‌فرمایند: «اگر سرکه و روغن زیتون داری، عیالت را به همان اطعام کن و به حج برو!»³ و عجیب اینجاست که این کلام امام صادق علیه السّلام با آنچه ما در ابتدا از
1. إن‌شاءالله درآینده رساله‌ای در باب واجب مشروط و مطلق از مؤلف ـ دام ظلّه الوارف ـ به طبع خواهد رسید. (محقق)
2. الکافی، ج ٤، ص ٢٦٨؛ عیون أخبار الرضا علیه السّلام، ج ٢، ص ١٢٤.
3. الکافی، ج ٤، ص ٢٥٦:
  «عن عُذافرٍ، قالَ: قالَ أبو عبدِ اللهِ علیه السّلام: ”ما یَمنعُک مِن الحجِّ فی کلِّ سَنَةٍ؟“ قلتُ: ”جعلتُ فداکَ! العِیالُ.“ قال: فقال علیه السّلام: ”إذا مِتَّ فمَن لِعیالِکَ؟ أطعِم عِیالَک الخَلَّ و الزَّیتَ و حُجَّ بهم کلَّ سَنَةٍ.“»
  ترجمه: «عُذافر می‌گوید: امام صادق علیه السّلام به من فرمودند: ”چه چیزی از اینکه هر سال به حج بروی مانع می‌شود؟“ عرض کردم: ”فدایت شوم! خانواده‌ام.“ فرمود: ”وقتی بمیری، چه کسی امور خانواده‌ات را برعهده می گیرد؟ غذای آنان را روغن زیتون و سرکه قرار بده و هر سال آنان را با خود به حج ببر.» (محقق)