رسالۀ عمرۀ مفرده

معروف طهران که در کنار مستجار نشسته بود، در جواب اینکه «چه‌ کار کنیم حجّمان بهتر و بیشتر مقبول شود؟» می‌گفت:

سعی کنید عباراتی که در اعمال حج آمده را صحیح تلفظ و ادا کنید؛ در ”الهی رضیً“، ”رضیً“ را قشنگ بگویید!

 بنده در نقل این مطلب شوخی نمی‌کنم؛ این شخص معلم اخلاق و از افراد بسیار معروف است! فرد دیگری از آقایان هم می‌گفت:

مواظب باشید به شما تنه نزنند؛ اگر زدند، همان‌‌جایی ‌که شانه‌تان برگشته را دقیق علامت بزنید و احتیاطاً به یک وجب عقب‌تر برگردید و طواف را انجام دهید تا از باب مقدمۀ علمیه درست ادا شود.

 این چه طوافی است که فقط باید مواظب باشی کسی تو را هُل ندهد؟! این چه طوافی است که اگر کمی سر یا شانه‌ات از محاذی کعبه برگردد و منحرف شود، دیگر طوافت باطل است و باید دوباره برگشت و همه را اعاده کرد؟! این طواف نیست، بلکه این زجر است!

 در یکی از سفرها بعد از نماز طواف نشسته بودیم که یکی از حجاج به بنده گفت: «مطاف شلوغ بود و به من تنه زدند و کتفم برگشت؛ حالا روحانی کاروان می‌گوید طوافت باطل است و باید بروی دوباره انجام دهی.» در پاسخ به او گفتم: «حتی اگر دو دور مثل فرفره هم می‌چرخیدی مسئله‌ای نبود! برو نمازت را بخوان؛ این حرف‌ها چیست؟!»

لزوم تحصیل تدریجی استطاعت از دوران کودکی توسط والدین

 مجتهد باید حقایق حج را برای مکلفین بیان کند تا آنها به‌جای اضطراب و ترس، شوق تشرف به بیت‌الله الحرام را در دل داشته باشند؛ بلکه باید فتوا دهد که از وقتی‌ دختر و پسر به سنّ بلوغ می‌رسند، باید عیدی و پول‌های خود را به‌جای پفک خریدن، برای رفتن به مکه در صندوقی جمع کنند. البته نباید آن‌قدر زندگی را بر خود سخت بگیرند که حتی یک قِران هم خرج نکنند؛ بالأخره می‌توانند مقداری