رساله طهارت انسان

 بناءًعلیٰ‌هذا اینکه بعضی روایت حضرت رضا علیه السّلام را که در منزل خود جاریۀ نصرانیّه داشته‌اند، توجیه کرده‌اند و حمل بر صورت تقیّه نموده‌اند، و یا اینکه آن حضرت را در مورد جاریه مسلوب‌الإختیار دانسته‌اند، مردود می‌باشد؛ زیرا:

 اوّلاً: سیاق روایت با تقیّه منافات دارد و تعبیر آن حضرت مانع از حمل بر تقیّه است.

 ثانیاً: حضرت می‌توانسته‌اند او را در اشتغال به امور منزل، محدود نمایند به‌نحوی‌که موجب تسرّی نجاست نشود.

 ثالثاً: بر فرض که حضرت مسلوب‌الإراده باشند در إبقاء جاریه، پس این همه روایات صحیحة‌السّند مذکوره چه خواهد شد؟!

 با توجّه به مطالب فوق می‌توان اذعان نمود که ادلّۀ جواز نکاح‌ اهل‌کتاب می‌تواند فی‌حدّ‌نفسها به‌عنوان دلیلی مستقل بر طهارت ذاتی اهل‌کتاب اقامه شود.

علّت نهی روایات از نکاح با مشرکین، به جهت تأثیرگذاری اخلاق و آداب مشرکین به‌واسطۀ ازدواج با آنها

 نکته: در مورد جواز و یا عدم جواز نکاح با مشرکین، روایتی را در علل الشّرایع نقل می‌کند:

محمّد بنُ علیِّ بنِ الحسینِ فی العِلَلِ، عن أبیه، عن سَعدٍ، عن القاسمِ بنِ محمّدٍ، عن سلیمانَ بنِ داوُدَ، عن عیسی بنِ یونسَ، عن الأوزاعیِّ، عن الزُّهَریِّ، عن علیِّ بنِ الحسینِ علیهما السّلام قال: «لا یَحِلُّ للأسیرِ أن یَتزَوّجَ مادامَ فی أیدِی المُشرکینَ مخافةَ أن یولَدَ له فیَبقیٰ وَلدُه کافرًا فی أیدیهم.»¹

 امام سجّاد علیه السّلام در این روایت عدم جواز را به جهت ترس از تأثیر اخلاق و آداب مشرکین بر اولاد مسلمان‌ها می‌دانند. با توجّه به کیفیّت تعلیل امام علیه السّلام آنچه از این روایت استفاده می‌شود آن است: