اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

رساله طهارت انسان

بررسی فنی و فقهی طهارت ذاتی مطلق انسان

36٬962
فقه واصول

کتاب «رساله طهارت انسان» اثر نفیس حضرت آیة الله حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدس سره می‌باشد. در این کتاب با ذکر دلیل و بیان شواهد به اثبات رسیده که همه انسان ها اعم از مسلمان و کافر و اهل کتاب، طهارت ذاتیه دارند. نجاست مذکور در متون دینی مربوط به نجاست و کدورت باطنی است نه نجاست ظاهری. و آنچه در آیه کریمۀ { انما المشرکون نجس} ذکر شده صرفاً به جهت مسائل سیاسی و قذارت‌های روحی و معنوی است و برای این مدعیٰ شواهدی کثیر، برخاسته از قرآن و روایات و تاریخ و سیره ائمه اطهار علیهم السلام، ذکر شده است.  •  اهم قرائن و شواهدی که بدان استناد شده:   کثرت استعمال لفظ نجس در معنای نجاست باطنی در متون دینی، عدم ممانعت از ورود مشرکین به مسجد الحرام و مناظرۀ اهل بیت علیهم‌السلام با ملحدین در این مکان مقدس، جواز هم‌غذا شدن با مشرکین، جواز اطعام مشرکین به مسلمین، جواز برده‌گرفتن از کفار و مشرکین و اهل کتاب، جواز دایه گرفتن اهل کتاب و مشرکین برای بچه‌‌شیر‌خوار؛ و سایر شواهد و قرائن.  • مضاف بر این، مؤلف محترم به نقد و بررسی آراء و انظار علماء و فقهاء نیز پرداخته و مواضع خبط و خطای آنها را نیز متذکر شده‌اند.

سرای جاوید

رساله طهارت انسان

137
  •  

  •  

  • بسم اللَه الرّحمن الرّحیم‌

  •  

  •  

  • بیان حجّیت اجماع از باب دخول امام علیه السّلام در جملۀ فقها، و بیان اشکال آن‌

  •  اجماع در مذهب امامیّه به‌عنوان کاشف از رأی معصوم علیه السّلام در قبال کتاب و سنّت، حجّت و مستند است؛ البتّه بازگشت و مآل آن به سنّت می‌باشد و در حقیقت نمی‌توان آن را در عِداد ادلّه و مبانی استنباط، مستقلاًّ به حساب آورد.

  •  مرحوم محقّق در معتبر خود، حجّیت اجماع را به دخول معصوم در میان طائفه ذکر می‌کند و می‌فرماید:

  • فلو خَلا المِائةُ من فقهائِنا عن قولِه لَما کان حجّةً؛ و لو حصَلَ فی اثنینِ لَکانَ قَولُهما حُجّةً.1

  •  هم‌چنین سیّد مرتضی ـ أعلَی اللَه مقامَه ـ چنین می‌فرماید:

  • إذا کان عِلّةُ کَونِ الإجماعِ حُجّةً کَونَ الإمامِ فیهم، فکُلُّ جماعةٍ ـ کَثُرَت‌ أو قَلَّت ـ کان الإمامُ فی أقوالِها فإجماعُها حُجّةٌ.2

  •  

    1. المعتبر، ج ١، ص ٣١. ترجمه:
      «اگر صد نفر از فقهای ما حکمی داده باشند امّا حکم آنان حکم امام نباشد, فتوای آن صد نفر حجّت نیست؛ و اگر دو‌ نفر باشند ولی حکمشان حکم امام باشد, قولشان حجّت است.» (محقّق)
    2. الذّریعة، شریف مرتضی، ج ٢، ص ٦٣٠؛ فرائد الأصول، ج ١، ص ١٨٥، به نقل از سیّد مرتضی. ترجمه:
      «اگر علّت حجّت‌بودن اجماع, بودن امام در میان مجمِعین باشد, پس هر جماعتی که امام در بین قائلین به فتوایشان باشد ـ کم باشند یا زیاد ـ اجماعشان حجّت است.» (محقّق)
/ 6