Name: کتاب رساله طهارت انسان - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رساله طهارت انسان

150

در این روایت ـ چنانچه گذشت ـ امام علیه السّلام حکم رضاع مشرکه را در ردیف رضاع اهل‌کتاب، جایز شمرده است و هیچ دلیلی بر صورت ضرورت ـ چنانچه ادّعا شده است ـ نمی‌باشد، بلکه اطلاق آن موجب جواز، و اگر نهیی در این باب وارد باشد محمول بر کراهت است؛ چنانچه مقتضای جمع و حمل، بر این صورت است.
هم‌چنین روایتی که از زهری، از امام سجّاد علیه السّلام گذشت:
قال: «لا یَحِلُّ لِلأسیرِ أن یَتزَوَّجَ مادام فی أیدِی المشرکینَ، مَخافةَ أن یُولَدَ له فیَبقیٰ ولدُه کافرًا فی أیدیهِم.»¹
در اینجا نیز امام علیه السّلام اشکالی بر نفس زواج وارد نمی‌کنند، بلکه اشکال متوجّه آثار و تبعات زواج با مشرکه است؛ و آن، نتاجِ ولد و بقای آن نزد کفّار و مشرکین می‌باشد. در این روایت نیز تلویحاً حکم به جواز نکاح با مشرکه در غیر از بلاد شرک داده شده است.
و کذلک روایتی را که احمد بن ادریس مرسلاً از امام صادق‌ علیه السّلام در مورد سؤر نقل می‌کند:
عن أبی‌عبداللَه علیه السّلام، أنّه کَرِهَ سُؤرَ ولدِ الزّنا و سُؤرَ الیهودیِّ و النصرانیِّ و المشرکِ و کلِّ ما خالَفَ الإسلامَ؛ و کان أشدُّ ذلک عندهُ سُؤرَ النّاصبِ.²
1. وسائل الشّیعة، ج ٢٠، ص ٥٣٧. ترجمه:
  «فرمود: ”برای اسیر، مادامی که در دست مشرکین است حلال نیست ازدواج نماید؛ چراکه بیم آن می‌رود که فرزندی از او به دنیا بیاید و در دست آنان کافر باقی بماند.“» (محقّق)
2. وسائل الشّیعة، ج ١، ص ٢٢٩. ترجمه:
  «نقل شده است که: امام صادق علیه السّلام از باقی‌ماندۀ آب یا غذای ولد الزّنا و یهودی و نصرانی و مشرک و هرکه مخالف اسلام بود اکراه داشتند؛ و از همۀ اینها مکروه‌تر در نزد او باقی‌ماندۀ آب یا غذای ناصبی بود.» (محقّق)