
رساله طهارت انسان
بررسی فنی و فقهی طهارت ذاتی مطلق انسان
کتاب «رساله طهارت انسان» اثر نفیس حضرت آیة الله حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدس سره میباشد. در این کتاب با ذکر دلیل و بیان شواهد به اثبات رسیده که همه انسان ها اعم از مسلمان و کافر و اهل کتاب، طهارت ذاتیه دارند. نجاست مذکور در متون دینی مربوط به نجاست و کدورت باطنی است نه نجاست ظاهری. و آنچه در آیه کریمۀ { انما المشرکون نجس} ذکر شده صرفاً به جهت مسائل سیاسی و قذارتهای روحی و معنوی است و برای این مدعیٰ شواهدی کثیر، برخاسته از قرآن و روایات و تاریخ و سیره ائمه اطهار علیهم السلام، ذکر شده است. • اهم قرائن و شواهدی که بدان استناد شده: کثرت استعمال لفظ نجس در معنای نجاست باطنی در متون دینی، عدم ممانعت از ورود مشرکین به مسجد الحرام و مناظرۀ اهل بیت علیهمالسلام با ملحدین در این مکان مقدس، جواز همغذا شدن با مشرکین، جواز اطعام مشرکین به مسلمین، جواز بردهگرفتن از کفار و مشرکین و اهل کتاب، جواز دایه گرفتن اهل کتاب و مشرکین برای بچهشیرخوار؛ و سایر شواهد و قرائن. • مضاف بر این، مؤلف محترم به نقد و بررسی آراء و انظار علماء و فقهاء نیز پرداخته و مواضع خبط و خطای آنها را نیز متذکر شدهاند.
رساله طهارت انسان
93فعلیٰهذا حمل مرحوم شیخ حرّ ـ رحمة اللَه علیه ـ روایت را بر عدم رطوبت، خالی از اشکال نیست.1
نهیکننده از غَسل یا تناول از ظرف مجوسی یا پوشیدن لباس خریداریشده از نصرانی
نظیر روایات فوق، روایاتی است که بسیاری از فقها آنها را دلیل بر نجاست اهلکتاب دانستهاند.
٧. و بإسنادِهِ عن علیِّ بنِ جعفرٍ، أنّه سأَل أخاه موسَی بنِ جعفرٍ علیه السّلامُ عن النّصرانیِّ یَغتَسلُ مع المسلمِ فی الحمّامِ، قال: «إذا علِم أنّه نصرانیٌّ اغتَسَلَ بغیر ماءِ الحمّامِ، إلّا أن یَغتَسلَ وحدَه علَی الحَوضِ فیَغسِلُه ثمّ یَغتَسلُ.» و سأله عن الیهودیِّ و النّصرانیِّ یُدخِلُ یَدَه فی الماءِ، أ یَتَوَضَّأُ منه للصّلاةِ؟ قال: «لا؛ إلّا أن یُضطَرَّ إلیه.»2
در این روایت نیز امام علیه السّلام ابتدائاً حکم به عدم غسل مسلمان در صورت غسل کتابی از همان آب، میکنند؛ سپس در آخر روایت میفرمایند: چنانچه آب دیگری نبود، میتوان با همان آب وضو گرفت. درحالیکه کاملاً واضح است که وضو باید با آب طاهر باشد و چنانچه مکلّف جهت صلاة، آب طاهری نیافت باید تیمّم عوض از وضو نماید؛ نه اینکه با همان آب نجس غسل کند، و یا وضو بگیرد.
- وسائل الشّیعة، ج ٣، ص ٤٢٠:
«أقول: هذا محمول علیٰ عدم الرّطوبة، و المسح و الغسل علی الاستحباب؛ و الّذی قبله محمولٌ علیٰ وجود الرّطوبة.» - وسائل الشّیعة، ج ٣، ص ٤٢١. ترجمه:
«علیّ بن جعفر از برادرش موسی بن جعفر علیهما السّلام راجع به نصرانی میپرسد که با مسلمان در حمّام شستوشو مینماید؛ فرمود: ”اگر بداند که او نصرانی است، با آبی غیر از آب حمّام شستوشو نماید؛ مگر آنکه نصرانی خودش را تنها در حوض بشوید، سپس او آنجا را آب بکشد و بعد به شستوشوی خودش بپردازد.“ و نیز پرسید اگر یهودی و نصرانی دستشان را در آب کنند، آیا میتوان با آن آب برای نماز وضو گرفت؟ فرمود: ”خیر؛ مگر اینکه مضطر شود.“» (محقّق)
- وسائل الشّیعة، ج ٣، ص ٤٢٠:
