رساله طهارت انسان
بررسی فنی و فقهی طهارت ذاتی مطلق انسان
کتاب «رساله طهارت انسان» اثر نفیس حضرت آیة الله حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدس سره می‌باشد. در این کتاب با ذکر دلیل و بیان شواهد به اثبات رسیده که همه انسان ها اعم از مسلمان و کافر و اهل کتاب، طهارت ذاتیه دارند. نجاست مذکور در متون دینی مربوط به نجاست و کدورت باطنی است نه نجاست ظاهری. و آنچه در آیه کریمۀ { انما المشرکون نجس} ذکر شده صرفاً به جهت مسائل سیاسی و قذارت‌های روحی و معنوی است و برای این مدعیٰ شواهدی کثیر، برخاسته از قرآن و روایات و تاریخ و سیره ائمه اطهار علیهم السلام، ذکر شده است. • اهم قرائن و شواهدی که بدان استناد شده: کثرت استعمال لفظ نجس در معنای نجاست باطنی در متون دینی، عدم ممانعت از ورود مشرکین به مسجد الحرام و مناظرۀ اهل بیت علیهم‌السلام با ملحدین در این مکان مقدس، جواز هم‌غذا شدن با مشرکین، جواز اطعام مشرکین به مسلمین، جواز برده‌گرفتن از کفار و مشرکین و اهل کتاب، جواز دایه گرفتن اهل کتاب و مشرکین برای بچه‌‌شیر‌خوار؛ و سایر شواهد و قرائن. • مضاف بر این، مؤلف محترم به نقد و بررسی آراء و انظار علماء و فقهاء نیز پرداخته و مواضع خبط و خطای آنها را نیز متذکر شده‌اند.
رساله طهارت انسان
94و از این باب است روایت آتیه:
٨. و بإسناده عن محمّد بنِ أحمدَ بنِ یحییٰ، عن العَمرَکیِّ، عن علیِّ بنِ جعفرٍ، عن أخیه موسَی بنِ جعفرٍ علیه السّلام، قال: «سألته عن فِراشِ الیهودیِّ و النّصرانیِّ یُنامُ علیه؟ قال: ”لا بَأسَ؛ و لا یصَلّیٰ فی ثیابهما.“ و قال: ”لا یَأکُلُ المسلمُ مع المجوسیِّ فی قَصعةٍ واحدةٍ، و لا یُقعِده علیٰ فِراشهِ و لا مسجدِه و لا یُصافِحه.“»
قال: «و سألته عن رجلٍ اشتریٰ ثَوبًا من السّوقِ لِلُّبسِ لا یدری لمن کان، هل تَصِحُّ1 الصّلاةُ فیه؟ قالَ: ”إن اشتَراهُ مِن مُسلمٍ فلیُصَلِّ فیه، و إن اشتراهُ من نصرانیٍّ فلا یُصَلّی فیه حتّیٰ یَغسِلَه.“»2
و هم‌چنین روایت:
٩. أحمدُ بنُ أبی‌عبداللَه البرقیُّ فی المحاسنِ، عن محمّدِ بنِ عیسیٰ، عن صَفوانَ بن یحییٰ، عن موسی بنِ بَکرٍ، عن زرارة، عن أبی‌عبداللَه علیه السّلام فی آنیةِ المجوسِ قال: «إذا اضطُرِرتُم إلیها فاغسِلُوها بالماءِ.»3
- خ ل: تصلح.
- وسائل الشّیعة، ج ٣، ص ٤٢١. ترجمه:
«علی بن جعفر از برادرش موسی بن جعفر علیهما السّلام روایت می‌کند و می‌گوید: از ایشان پرسیدم آیا می‌شود در رخت‌خواب یهودی و نصرانی خوابید؟
حضرت فرمود: ”اشکالی ندارد؛ امّا در لباس آنها نماز نخواند!“ و فرمود: ”نباید مسلمان با مجوسی در یک کاسه غذا بخورد، و نیز نباید او را بر فراش و محلّ عبادت خود بنشاند، و با او مصافحه نماید!“
علی بن جعفر می‌گوید: از ایشان راجع به شخصی که لباسی را برای پوشیدن از بازار می‌خرد و نمی‌داند که چه کسی آن را دوخته است، پرسیدم: آیا نماز خواندن در آن لباس جایز است؟ فرمود: ”اگر از مسلمان خریده است در آن نماز بخواند؛ ولی اگر از نصرانی خریده است، تا آن را نشسته در آن نماز نخواند!“» (محقّق) - وسائل الشّیعة، ج ٣، ص ٤٢٢. ترجمه:
«زراره از امام صادق علیه السّلام در مورد ظروف مجوس سؤال می‌کند، حضرت فرمودند: ”اگر مجبور به استفادۀ از آنها شدید، آنها را با آب بشویید.“» (محقّق)