امام شناسی ج8

است: اى بنى امیه! این خلافت و إمارت را براى خود همانند توپ بازى نگهدارید! و به یكدیگر پاس دهید! سوگند به آن كسى كه أبو سفیان به او قسم مى‌خورد پیوسته من این خلافت و إمارت را براى شما امید داشتم؛ و بعد از این به أطفال شما باید به‌طور میراث برسد! عُثْمان از این سخن بدش آمد و او را زجر كرد.

 و این گفتار و سایر گفتارها در بین مهاجرین و أنصار انتشار یافت.

 پس عمّار بن یاسر در مسجد رسول اللَه بپا خاست و گفت: اى جماعت قریش! آگاه باشید كه: چون شما این أمر خلافت را از أهل بیت پیامبرتان یك مرتبه به این طرف بر مى‌گردانید و یك مرتبه به آن طرف! من هیچ مأمون نیستم از اینكه خداوند آن را از دست شما بیرون آورد و در میان غیر شما قرار دهد، همچنانكه شما آن را از دست أهلش بیرون آوردید و در میان غیر أهلش قرار دادید!

 و پس از عمّار، مقداد برخاست و گفت: من هیچگاه به قدر اذیتّى كه أهل بیت پیغمبر، پس از پیغمبرشان اذیت كشیده و آزار دیده‌اند، ندیده‌ام كسى آزار دیده و اذیت شده باشد! عبد الرّحمن بن عَوْف به او گفت: تو را با این دخالت چه مناسبت است اى مقداد بن عمرو؟

 مقداد گفت: قسم به خدا من به‌واسطه محبتّى كه پیغمبر به ایشان داشته است آنها را دوست دارم؛ و بدرستى كه حقّ با آنهاست و در آنهاست. اى عبد الرّحمن! من از قریش در شگفتم ـ كه تو آنها را به‌واسطه فضل و فضیلت أهل بیت بر مردم مُسَلَّط كرده‌اى ـ كه آنها بعد از رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم‌