امام شناسی ج10
جلد دهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث منزلت از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • بحثی مبسوط دربارۀ سند و متنِ حدیث «منزلت» • احتجاجات و استشهادات به حدیث «منزلت» • استضعاف امیرالمؤمنین علیه‌السلام همانند حضرت هارون علیه‌السلام • پاسخ به شبهات ابن‌تیمیه دربارۀ حدیث منزلت • وزارت و خلافت علی علیه‌السلام از روز اول دعوت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله • مصائب وارده بر حضرت فاطمۀ زهراء سلام‌الله‌علیها پس از رحلت پیامبر • چرا سعد‌ابن‌ابی‌وقاص با آن سوابق در اسلام و اعتراف به افضلیت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از بیعت تخلّف ورزید؟ • اشکالات کلامی اعتراضات عمر به رسول‌خدا • دربارۀ سوء قصد و اهتمام به ترور پیامبر اکرم توسط منافقین • علت عدم قیام امیرالمؤمنین پس از رحلت رسول‌خدا • علت بیشتر ذکر شدن قضایایِ قوم بنی‌اسرائیل و حضرت موسی علیه‌السلام در قرآن
امام شناسی ج10
61لَکِنَّهُ لَیْسَ نَبِیُّ بَعْدِی *** فَأنْتَ خَیْرُ الْعَالَمِینَ عِنْدِی٣1 ١ـ پیغمبر پیوسته می‌گفت؛ و کلام خوب و گفتار خیر و پسندیده، آنست که رسول خدا بدان لب گشاید.
٢ـ حقّاً و تحقیقاً نسبت تو با من؛ ای برادر من؛ و إی علی، همانند نسبت موسی و هارون پیغمبر است.
٣ـ لیکن پیغمبری پس از من نیست. و علی هذا تو در نزد من بهترین عالمیان می‌باشی!
ابن مکّی گوید:
ألَمْ تَعْلَمُوا أنَّ النَّبِیَّ مُحَمَّدًا *** بِحَیْدَرَةٍ أوْصَی وَ لَمْ یَسْکُنِ الرَّمْسَا١ وَ قَالَ لَهُمْ وَ الْقَوْمُ فِی خُمِّ حُصَّرا *** یَتْلُوا الَّذِی فِیهِ وَقَدْ هَمَسُوا هَمْسًا٢ عَلِیٌّ کَزِرِّی مِنْ قَمِیصِی وَ إنَّهُ *** نَصِیری وَ مِنِّی مِثلُ هَارُونَ مِنْ مُوسَی٣2 ١ـ آیا نمی‌دانید که: پیامبر محمد هنوز در زیرزمین سکونت نگزیده بود که حیدر را وصیّ خود کرد؟!
٢ـ و به آنها گفت: آنچه را که دربارۀ علی نازل شده بود؛ و آن قوم در خمّ سینه‌هایشان به تنگ آمده بود؛ و با یکدیگر به آهستگی سخن می‌گفتند و به وساوس شیطانی مبتلا گشته بودند.
٣ـ که نسبت علی با من همانند تکمه است با پیراهن من، و اوست یاور و نصیر من و نسبت او با من همانند نسبت هارون است به موسی.
و عونیّ گوید:
اشعار عونی دربارۀ حدیث منزله
هَذَا أخِی مَوْلاَکُم وَ إمَامُکُمْ *** وَ هُوَالْخَلِیفَةُ إنْ لَقِیتُ حِمَامًا مِنِّی کَمَا هارونَ مِنْ مُوسی *** فَلا تَأْلُوا لِحَقِّ إمَامِکُمْ إعْظَامَا٢ إنْ کَانَ هَارُونَ النَّبِیُّ لِقَوْمِه *** مَا غَابَ مُوسَی سَیِّدًا وَ إمَامَا ٣ - «مناقب» ابن شهرآشوب، طبع سنگی، ج ١، ص ٥٢٣ و ص ٥٢٤. و ابیات ابن مکّی را در «الغدیر» ج ٤ ص ٣٩٢ آورده است؛ و شرح حال و ترجمۀ او را ذکر کرده است. در نسخۀ «الغدیر» در بیت دوم او: والقوم حُضَّرًا آورده است، یعنی آن قوم همگی حاضر بودند.
- همان