امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
مرتب سازی:
امام شناسی ج14
280إخبار آیة اللَه بهجت از ضمیر مؤلَّف
طرفه آنكه در همین ایام یكى از اعاظم علماء1 به دیدن حقیر در شهر مقدّس مشهد آمدند، و در ضمن سخن مطلبى ابراز نمودند كه جز اطّلاع بر سرائر و امور غیبیه مثالیه براى آن محملى وجود نداشت.
توضیح آنكه: حقیر در شهر شوّال ١٤١٣ هجریه قمریه مبتلا به سكته قلبى شدم و چهار شب در بخش سى سى یو و نه شب در بخش عمومى بیمارستان قائم مشهد بسترى بودم تا بحمد اللَه مرخّص كردند و به منزل آمدم و فعلًا كم و بیش به كارهاى علمى دست به كار گردیدهام.
روزى یكى از علماء بزرگ به دیدن حقیر آمدند فقط با یك نفر از طلّاب كه همراهشان بود، و در بنده منزل هم غیر از خود حقیر و بنده زاده بزرگ: حاج سید محمّد صادق كسى نبود.
قبل از ابتلاى به بیمارى خداوند توفیق داده بود كه: شبها به تهجّد و قیام لیل اشتغال داشتم؛ در بیمارى این توفیق نبود؛ و پس از رجعت به منزل، با وجود بیدارى قهرى ساعات متوالى در شبها، گویا به واسطه عدم همّت و نقصان اهتمام، این امر مهمّ مدّتى طبعاً ترك شده بود.
جناب معظّم له كه به دیدن حقیر آمدند پس از مدّتى احوال پرسى و تعارفات معموله بدون مقدّمه فرمودند:
- ايشان حضرت آية اللَه حاج شيخ محمّد تقى بهجت فومنى رشتى دام ظلّه العالى مىباشند که از شاگردان عرفانى و اخلاقى حضرت آية الحقّ و سند التحقيق و عماد العرفان در عصر اخير در نجف اشرف مرحوم آية اللَه حاج ميرزا سيّد على آقا قاضى طباطبائى قدّس اللَه تربته الزکية بودهاند. و از شاگردان آن فقيد فعلًا غير از ايشان و جناب آية اللَه حاج شيخ على اکبر مرندى در مرند، و جناب حجّة الاسلام حاج شيخ علّامه انصارى لاهيجى مقيم فعلى مشهد کسى ديگر باقى نمانده است. أبقاهم اللَه ذخراً للإسلام و سنداً للمسلمين و متّعنا و جميع المؤمنين بدوام ظلّهم الممدود إلى يوم الورود. حقير در کتاب «نور ملکوت قرآن» مطبوع جلد اول از ص ٢٠٦ تا ص ٢٠٩ از دوره أنوار الملکوت قسمت ششم از دوره علوم و معارف اسلام شرح مختصرى از حضرت آية اللَه بهجت فومنى آوردهام.