
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
284گرفتهام!»
حضرت فرمود: بَلْ أُنْزِلْتَ الْمَنْزِلَةَ الّتى أنْزَلَک اللَهُ بِهَا. «بلكه تو در منزلهاى قرار دارى كه خداوند تو را در آن منزله قرار داده است!»
مفضّل گفت: یا بْنَ رَسُولِ اللَهِ! فَمَا مَنْزِلَةُ جَابِر بْنِ یزِیدَ مِنْکمْ؟!
«اى پسر رسول خدا! منزله جابر بن یزید نسبت به شما كدام منزله مىباشد؟!»
حضرت فرمود: مَنْزِلَةُ سَلْمَانَ مِنْ رَسُولِ اللَهِ صلّى اللَه علیه و آله «منزله سلمان نسبت به حضرت رسول اللَه.»
مُفَضَّل گفت: فَمَا مَنْزِلَةُ دَاوُدَ بْنِ ـ کثِیرٍ الرَّقِّىِّ مِنْکمْ؟! «منزله داود بن كثیر رقّى نسبت به شما چیست؟!»
حضرت فرمود: مَنْزِلَةُ الْمِقْدَادِ مِنْ رَسُولِ اللَهِ صلى اللَه علیه و آله. «منزله مقداد به رسول خدا!»
قَالَ: ثُمَّ أقْبَلَ عَلَىَّ! فَقَالَ: یا عَبْدَ اللَهِ بْنَ الْفَضْلِ! إنَّ اللَهَ تَبَارَک وَ تَعَالَى خَلَقَنَا مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ، وَ صَنَعَنَا بِرَحْمَتِهِ، وَ خَلَقَ أرْوَاحَکمْ مِنَّا. فَنَحْنُ نَحِنُّ إلَیکمْ وَ أنْتُمْ تَحِنُّونَ إلَینَا!
«عبد اللَه بن فضل گفت: سپس حضرت رو به من كرد و فرمود: اى عبد اللَه بن فضل! حقّاً خداوند تبارك و تعالى ما را از نور عظمت خود خلق كرده، و به رحمت خود ما را ساخته است، و أرواح شما را از ما خلق نموده است. پس ما با لطف و رحمت به سوى شما مىگرائیم، و شما با لطف و رحمت به سوى ما گرایش دارید!»
وَ اللَهِ لَوْ جَهَدَ أهْلُ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ أنْ یزِیدُوا فِى شِیعَتِنَا رَجُلًا وَ ینْقُصُوا مِنْهُمْ رَجُلًا مَا قَدَرُوا عَلَى ذَلِک، وَ إنَّهُمْ لَمَکتُوبُونَ عِنْدَنَا بِأسْمَائهِمْ وَ أسْمَاءِ آبَائهِمْ وَ عَشَائِرِهِمْ وَ أنْسَابِهِمْ. یا عَبْد اللَهِ بْنَ الْفَضْلِ! لَوْ شِئْتَ لارَیتُک اسْمَک فِى صَحِیفَتِنَا؟!
«قسم به خدا اگر اهل شرق و غرب عالم كوشش و جهد نمایند تا در میان شیعیان ما یك مرد را بیفزایند، و از ایشان یك مرد را كم كنند، قدرت بر چنان عملى ندارند. شیعیان ما با خصوصیت اسمائشان، و أسماء پدرانشان، و عشایرشان، و نسبهایشان حقّاً در نزد ما نوشته شده و مضبوط هستند. اى عبد اللَه بن فضل! اگر میل دارى من نام تو را در صحیفه خودمان به تو نشان بدهم؟!»
