
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
295همچنان كه رئیس المحدّثین صاحب دائرة المعارف كبیر شیعه جَدُّنا الاعلى من جانب امِّ الوالِد: محمّد باقر مجلسى قدس سرّه در كتاب «بحار الانوار» از كتاب «بصائر الدَّرجات» روایت كرده است از محمّد بن الحسین، از جعفر بن بشیر، از محمّد بن الفضیل، از بَكر بن كَرَب صَیرفى كه گفت: شنیدم حضرت امام صادق علیه السّلام میفرمود:
مَا لَهُمْ وَ لَکمْ؟ وَ مَا یرِیدونَ مِنْکمْ وَ مَا یعِیبُونَکمْ؟! یقُولُونَ: الرَّافِضَةُ! نَعَمْ وَ اللَهِ رَفَضْتُمُ الْکذْبَ وَ اتَّبَعْتُمُ الْحَقَّ. أمَا وَ اللَهِ إنَّ عِنْدَنَا مَا لَا نَحْتَاجُ إلَى أحَدٍ، وَ النَّاسُ یحْتَاجُونَ إلَینَا.
إنَّ عِنْدَنَا الْکتَابَ بِإمْلاءِ رَسُولِ اللَهِ صلّى اللَه علیه و آله و سلّم وَ خَطِّ عَلِىٍّ علیه السّلام بِیدِهِ، صَحِیفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً، فِیهَا کلُّ حَلالٍ وَ حَرَامٍ.1
«درگیرى شما و آنان در چیست؟! و چه از شما میخواهند؟ و چه عیبى از شما مىگیرند؟! مىگویند: شما رافضى هستید! آرى سوگند بخدا شما دروغ را رفض كردید! و از حقّ متابعت نمودید! سوگند بخدا تحقیقاً نزد ما چیزى است كه با آن نیازى به أحدى نداریم و مردم به ما نیاز دارند!
تحقیقاً نزد ما كتابى است به املاء رسول اللَه صلى اللَه علیه و آله و سلّم و خطّ على علیه السّلام با دست خودش. صحیفهاى است كه طولش هفتاد ذراع است، و در آن هر حلالى و هر حرامى موجود مىباشد.»
و أیضاً در «بصائر الدّرجات» با سند متّصل خود از أبو أراكه روایت میكند كه گفت: ما با على علیه السّلام در مسكِن بودیم و با رفقاى خود گفتگو داشتیم كه: علىّ علیه السّلام از رسول خدا صلى اللَه علیه و آله شمشیر را به ارث برده است؛ و بعضى گفتند: بَغْلَة رسول اللَه را (استر او را) و بعضى گفتند: صحیفهاى را كه در حمایل شمشیر اوست؛ كه ناگهان در این حال كه ما گرم سخن درباره او بودیم، او وارد شد و گفت:
وَ أیمُ اللَهِ لَوْ انْشَطُ وَ یؤْذَنُ لَحَدَّثْتُکمْ حَتَّى یحُولَ الْحَوْلُ لَا اعِیدُ حَرْفاً.
وَ أیمُ اللَهِ إنَّ عِنْدِى لَصُحُفاً کثِیرَةً قَطَائِع2 رَسُولِ اللَهِ صلى اللَه علیه و آله و سلّم وَ أهْلِ بَیتِهِ، وَ إنَّ فِیهَا
- «بحار الانوار» از طبع کمپانى: ج ٧، ص ٢٨٣، و از طبع حيدرى: ج ٢٦، ص ٣٦، حديث ٦٦، از «بصائر الدّرجات» ص ٤١.
- قطيعه به معنى زمين خراج است و جمع آن قطائع.
