امام شناسی ج14

لَصَحِیفَةً یقَالُ لَهَا: الْعِیطَةُ؛¹ وَ مَا وَرَدَ عَلَى الْعَرَبِ أشَدّ عَلَیهِمْ مِنْهَا، وَ إنَّ فِیهَا لَسِتِّینَ قَبِیلَةً مِنَ الْعَرَبِ بَهْرَجَةً (مُبَهْرَجَةً ـ ظ، کما فى «البصائر») مَا لَهَا فِى دِینِ اللَهِ مِنْ نَصِیبٍ.

 و قسم به خدا اگر با نشاط گردم و به من اجازه داده شود، براى شما در مدّت سال به قدرى حدیث بیان كنم تا سال سپرى شود و سال دیگر درآید و من در این احادیث یك حرف را تكرار ننموده باشم!

 و قسم به خدا نزد من صحیفه‌هاى بسیارى است كه آنها قطائع رسول أكرم صلى اللَه علیه و آله و سلّم و اهل بیت او مى‌باشد، و در میان آن صحائف، صحیفه‌اى است كه آن را عِیطَة (عَبِیطَة) نامند؛ و بر عرب وارد نشده است حادثه‌اى شدیدتر از آن صحیفه! و در آن صحیفه است شصت قبیله از عرب كه مردم بدون ارزش و فرومایه هستند و بهره و نصیبى از دین خدا ندارند.»

 مجلسى در بیان خود از «قاموس» نقل نموده است كه: بَهْرَج به معنى باطل و پست و بدون مقدار و مباح است. و بَهْرَجَة عبارت است از خارج كردن چیزى از جادّه معتدل به غیر آن. و مُبَهْرَج از آبها به آبى گویند كه: مُهمَل و رها است و كسى را از آن منع نمى‌كنند. و مُبَهْرَج از خونها به خون هَدر گویند.²

صحیفه فرائض چهارمین تدوین امیرالمومنین علیه السلام

٤ ـ صَحِیفَةُ الْفَرائضِ یا صَحیفَةُ كِتابِ الْفَرائضِ یا فرائضُ عَلىٍّ علیه السّلام‌

 مجلسى رضى اللَه عنه در «بحار الانوار» از «بصائر الدّرجات» از محمّد بن الحسین، از جعفر بن بشیر، از حسین، از أبو مخلّد، از عبد الملك روایت كرده است كه او گفت:

 دَعَا أبُو جَعْفَرٍ علیه السّلام بِکتَابِ عَلِىٍّ علیه السّلام فَجَاءَ بِهِ جَعْفَرٌ علیه السّلام مِثْلَ فَخِذِ الرَّجُلِ مَطْوِىٍّ، فَإذَا فِیهِ: إنَّ النِّسَاءَ لَیسَ لَهُنَّ مِنْ عِقَارِ الرَّجُلِ إذَا هُوَ تُوُفِّىَ عَنْهَا شَىْ‌ءٌ. فَقَالَ أبو جَعفَرٍ علیه السّلام: هَذَا وَ اللَهِ خَطُّ عَلِىٍّ علیه السّلام بِیدِهِ وَ إمْلاءُ رَسُولِ اللَهِ صلى اللَه علیه و آله!³