امام شناسی ج14

را به حضرت أمیر المؤمنین علیه السّلام نسبت داده‌اند. این كتاب به قطع كامل بالغ بر سیزده ورقه مگر ربع ورقه مى‌باشد، و هر صفحه از آن ٢٧ سطر است كه هر سطر ٢٣ كلمه دارد.

 رافعى در كتاب خود: «إعْجاز القُرْآن» اشاره بدین كتاب میكند و میگوید: شیعه گمان دارد كه: على شصت نوع از انواع علوم قرآن را املاء كرده است، و براى هر یك از آنها مثالى بخصوصه ذكر نموده است؛ و این در كتابى است كه از أمیر المؤمنین با طرق عدیده‌اى روایت مى‌كنند و تا امروز در دست شیعه مى‌باشد.

 آنگاه مى‌گوید: و این گفتار گرچه بر حسب ظاهر، قریب به نظر مى‌رسد غَیرَ أنَّهُ بِالْحیلَةِ عَلَى تَقْریبِهِ مِنَ الحَقیقَةِ صارَ أبْعَدَ مِنْها وَ أمْحَضَ فِى الزَّعْمِ ـ اه ـ .

 «مگر آنكه این كلام بواسطه حیله‌اى كه در قریب نشان دادن آن به حقیقت بكار رفته است، از حقیقت دورتر گشته و در پندار و خیال بهتر جا گرفته است.»

 و ما گمان مى‌كنیم با این عبارتش اشاره به كتاب «الشّیعَةُ و فنونُ الإسلام» كرده است كه در دو جاى آن، این عبارت ذكر گردیده است، و لیكن نفس رافعى به او اجازه نمیدهد كه بدین كتاب اعتراف نماید و اذعان نماید كه: على علیه السّلام كه باب مدینه علم مصطفى صلّى اللَه علیه و آله است شصت نوع از انواع علوم قرآن را در كتابى كه شیعه آن را با اسانید خود روایت مى‌نماید و در دستشان تا امروز مى‌باشد، املاء كرده باشد، و این گفتار را حیله‌اى براى نزدیك ساختن آن به حقیقت قرار داده است.

 یا سُبْحانَ اللَهِ! چگونه ممكن نیست مثل این كتاب از أمیر المؤمنین و سید العلماء و الموحّدین و وارث علوم خیر النّبیین صلى اللَه علیه و آله و كسى كه رسول خدا در حقّ او فرمود: أنَا مَدِینَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِىٌّ بَابُهَا، صادر گردد؟!

 و چگونه امكان دارد رافعى آن را تصدیق كند در جائى كه راویان آن شیعه هستند و آن كتاب تا امروز در دستشان موجود باشد؟! بلكه خود رافعى به واسطه حیله كردن براى قریب ساختن كلام خود به حقیقت، از حقیقت دورتر شده است.

 آیا رافعى این را تصدیق نمى‌كند در حالى كه در حاشیه همین كتاب «اعجاز القرآن» مى‌گوید: بعضى از محقّقین مشایخ صوفیه دقائقى در تفسیر دارند به جهت‌