امام شناسی ج14

روح بلندشان و نور باطنشان كه براى غیرشان اتّفاق نمى‌افتد. از ایشان است امام سلطان حنفى صاحب مقام مشهور در قاهره.

 روزى شیخ الإسلام بلقینى شنید كه: وى تفسیر آیه‌اى را مى‌نماید، و سپس گفت: من چهل تفسیر را مطالعه كرده‌ام و هیچ یك از این دقائق را در آن ندیده‌ام ـ اه.

 رافعى در حاشیه همین كتابش از بعضى از علماء نقل كرده كه او از قرآن كریم استخراج نموده است كه: كلام خداوند تعالى:

 أَ لَمْ تَرَ إِلى‌ رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ وَ لَوْ شاءَ لَجَعَلَهُ ساكِناً ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلًا¹ اشاره است به تصویر شمسى.

 و كلام خداوند تعالى: ثُمَّ اسْتَوى‌ إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ‌² اشاره است به آنكه: مادّه این عالم كون، أثیر مى‌باشد.

 و كلام خداوند تعالى درباره آسمانها و زمین: كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما³ اشاره است به آنكه: زمین از منظومه شمسى جدا گردیده است.

 و كلام خداوند تعالى: وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْ‌ءٍ حَيٍ‌⁴ اشاره است به آنكه: حیات جمادات به آبِ متبلور است.⁵

 و كلام خداوند تعالى: فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْ نَباتٍ شَتَّى‌⁶ دلیل است: بر تلقیح در میان نباتات ـ إلى غیر ذلك.

 آرى این مطالب از علومى كه قرآن محتوى آن است بعید نمى‌باشد، در صورتى كه میدانیم كه: إنَّ فِیهِ تِبْیانَ کلِّ شَىْ‌ء⁷؛ و لیكن سخن ما در این است كه كسى كه این‌