
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
305خطّ خود مىنوشتند؛ مثل روایت «بصائر الدّرجات» از حضرت صادق علیه السّلام تا مىرسد بدینجا كه مىگوید:
قَالَ لَهُ: فَمُصْحَفُ فَاطِمَةَ؟! فَسَکتَ طَوِیلًا ثُمَّ قَالَ: إنَّکمْ لَتَبْحَثُونَ عَمَّا تُرِیدُونَ وَ عَمَّا لَا تُرِیدُونَ! إنَّ فَاطِمَةَ مَکثَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَهِ صلّى اللَه علیه و آله خَمْسَةً وَ سَبْعِینَ یوْماً، وَ قَدْ کانَ دَخَلَهَا حُزْنٌ شَدِیدٌ عَلَى أبِیهَا، وَ کانَ جَبْرَئیلُ علیه السّلام یأتِیهَا فَیحْسِنُ عَزَاءَهَا عَلَى أبِیهَا وَ یطَیبُ نَفْسَهَا وَ یخْبِرُهَا عَنْ أبِیهَا وَ مَکانِهِ وَ یخْبِرُهَا بِمَا یکونُ بَعْدَهَا فِى ذُرِّیتِهَا، وَ کانَ عَلِىٌّ علیه السّلام یکتُبُ ذَلِک. فَهَذَا مُصْحَفُ فَاطِمَةَ علیها السَّلام.1
«راوى به آن حضرت گفت: پس مُصْحَف فاطمه كدام است؟!
حضرت پس از سكوت طویلى گفتند: شما بحث مىكنید از چیزهائى كه براى شما فایده دارد و خواستنش لازم است، و از چیزهائى كه براى شما فایده ندارد و سؤال آن براى شما ضرورتى ندارد! فاطمه علیها السَّلام پس از پدرش هفتاد و پنج روز در دنیا مكث نمود، و بر فراق پدر غصّه و حُزن شدیدى بر او عارض مىگشت، و جبرائیل علیه السّلام به نزد او مىآمد و تسلیت و دلدارى و تعزیت خوبى بر فراق پدرش براى او مىگفت، و جان فاطمه را خوشحال و بشّاش مىكرد، و از پدرش و محلّ پدرش به او خبر مىداد و او را از آنچه پس از این بر ذُرّیهاش وارد مىشود با خبر مىساخت، و على علیه السّلام آن را مىنوشت. و این است مصحف فاطمه!»
و در بعضى وارد است كه: خداوند فرشتهاى را مىفرستاد و أمیر المؤمنین علیه السّلام مىنوشتند. مثل آنچه مجلسى از «بصائر الدّرجات» از احمد بن محمّد، از عمر بن عبد العزیز، از حَمَّاد بن عثمان روایت مىنماید كه گفت: از حضرت صادق علیه السّلام شنیدم كه مىفرمود:
تَظْهَرُ الزَّنَادِقَةُ سَنَةَ ثَمَانِیةٍ وَ عِشْرِینَ وَ مِائةٍ. وَ ذَلِک لانِّى نَظَرْتُ فِى مُصْحَفِ
- «بحار الانوار» طبع کمپانى ج ٧، ص ٢٨٥، و طبع حيدرى ج ٢٦، ص ٤١، حديث ٧٢. و «بصائر الدّرجات» ص ٤٢.
