
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
307و در بعضى وارد است كه: آن مصحف كلام خداست كه آن را بر فاطمه فرومىفرستاد، و حضرت رسول املاء مىنمود و حضرت أمیرالمؤمنین ـ علیهم الصّلاة و السّلام أجمعین ـ با خطّ خود مىنوشتند؛ مثل آنچه كه مجلسى از «بصائر الدرجات» با سند متّصل خود از محمّد بن مسلم روایت مىكند كه گفت: حضرت امام جعفر صادق علیه السّلام به اقوامى كه نزد وى مىآمدند و از آنچه رسول خدا صلى اللَه علیه و آله از خود باقى گذاشتند و به على علیه السّلام ردّ كردند، و از آنچه على علیه السّلام از خود باقى گذاشت و به حسن ردّ كرد، مىپرسیدند، گفتند: وَ لَقَدْ خَلَّفَ رَسُولُ اللَهِ صلى اللَه علیه و آله عِنْدَنَا جِلْداً مَا هُوَ جِلْدَ جِمَالٍ وَ لَا جِلْدَ ثَوْرٍ وَ لَا جِلْدَ بَقَرَةٍ إلَّا إهَابَ شَاةٍ، فِیهَا کلُّ مَا یحْتَاجُ إلَیهِ حَتَّى أرْشُ الْخَدْشِ وَ الظُّفْرِ.
وَ خَلَّفَتْ فَاطِمَةُ علیها السَّلام مُصْحَفاً مَا هُوْ قُرْآنٌ، وَ لَکنَّهُ کلَامٌ مِنْ کلَامِ اللَهِ أنْزَلَهُ عَلَیهَا، إمْلاءُ رَسُولِ اللَهِ وَ خَطُّ عَلِىٍّ علیه السّلام.
«و هر آینه تحقیقاً رسول اكرم صلى اللَه علیه و آله در نزد ما پوستى را به یادگار گذاشت كه آن پوست شتران نبود، و پوست گاو نر نبود، و پوست گاو ماده نبود مگر پوست دبّاغى نشده گوسپندى بود كه در آن تمام چیزهائى كه بدان نیاز است حتّى غَرامت و دیه خراش پوست و ناخن وجود دارد.
و فاطمه علیها السَّلام از خود به یادگار گذاشت مصحفى را كه قرآن نبود، و لیكن از كلام خداوند بود كه آن را بر فاطمه فروفرستاده بود. آن املاء رسول اللَه و خطّ على علیه السّلام بود.»
مجلسى در بیان خود دارد: فیروزآبادى گفته است: إهَاب بر وزن كِتَاب عبارت است از پوست یا پوست دبّاغى نشده. و مراد از رسول اللَه در اینجا جبرئیل علیه السّلام مىباشد.1
این از جهت املاء كننده مصحف فاطمه؛ و امّا از جهت مَتْن و مُفاد، در روایات وارده دیدیم كه: قرآن نیست و از حلال و حرام نیست، فقط راجع به حوادث و
- همين مصدر از طبع کمپانى ص ٢٨٥، و از طبع حيدرى ص ٤١ و ص ٤٢ حديث ٧٣. و «بصائر الدّرجات» ص ٤٢ و ٤٤.
