امام شناسی ج14

على علیه السّلام، و دیگرى از حدیث جبرائیل علیه السّلام.

 و أنا أقُولُ: چه اشكال دارد كه مصحف واحدى بوده باشد به خطّ على علیه السّلام؛ غایة الامر مقدارى از آن به املاء رسول اكرم در زمان حیاتش، و مقدارى از آن از حدیث جبرئیل پس از مماتش؟! و این تقریب از جهاتى مناسب‌تر به نظر مى‌رسد.

 سپس مرحوم امین فرموده است: هیچ استبعاد و استنكارى نیست در آنكه: جبرئیل با حضرت زهراء ـ سلام اللَه علیها ـ حدیث كند و آن را على علیه السّلام بشنود و بنویسد در كتابى كه بر آن مصحف فاطمه اطلاق شده باشد، پس از آنكه مُوَثَّقین از اصحاب أئمّة علیهم السلام این معنى را روایت نموده باشند.

 و گویا من كسى را كه این را استنكار كند و یا استبعاد نماید، یا آن را غُلُوّ بشمارد، از انصاف خارج مى‌بینم. چگونه در قدرت خداوند تعالى شك دارد؟ و یا در اینكه مانند بَضْعة مصطفى: زهرائى اهلیت براى مثل این گونه كرامت را داشته باشد؟ یا در صحّت تحقّق آن بعد از آنكه موثّقین از راویان آن را از أئمّه هُدَى از ذرِّیه زهرا روایت كرده باشند؟!

 و تحقیقاً از این نوع كرامت عظیمه براى آصف بن بَرْخِیا وزیر سلیمان علیه السّلام همان طور كه قرآن كریم خبر داده است، واقع گردیده است. و او نزد خدا گرامى‌تر از آل محمّد نبود، و نه سلیمان گرامى‌تر از محمّد صلّى اللَه علیه و آله و سلّم.

 و كتاب عزیز خبر داده است از مادر موسى به قول خدا: وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ أُمِّ مُوسى‌ أَنْ أَرْضِعِيهِ‌ ـ الآیة¹ «و ما به سوى مادر موسى وحى فرستادیم كه: موسى را شیر بده» ـ تا آخر آیه.

 و ابن خلدون مى‌گوید: از پیامبر صلى اللَه علیه و آله روایت شده است كه گفت: إنَّ فِیکمْ مُحَدَّثینَ! «در میان شما كسانى مى‌باشند كه ملائكه با آنها سخن مى‌گویند!»

 و صاحب «ارشاد السَّارى» از بعضى صحابه روایت كرده است كه: کنْتُ احَدَّثُ‌