
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
312خبر داد به ما پدرم، گفت: حدیث كرد براى ما سعد بن عبد اللَه، گفت: حدیث كرد براى ما احمد بن محمّد بن عیسى، از حسین بن سعید، از حَمَّاد بن عیسى، از ابراهیم بن عُمَر یمَانى، از أبو طُفَیل:
عن أبى جعفر علیه السّلام قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ صلى اللَه علیه و آله و سلّم لامِیر الْمُؤمِنینَ عَلِىٍّ علیه السّلام: اکتُبْ مَا امْلِى عَلَیک!
قَالَ: یا نَبِىَّ اللَهِ وَ تَخَافُ عَلَىَّ النِّسْیانَ؟!
فَقَالَ: لَسْتُ أخَافُ عَلَیک النِّسْیانَ وَ قَدْ دَعَوْتُ اللَهَ عزَّ وَ جَلَّ لَک أنْ یحَفِّظَک وَ لَا ینْسِیک1 وَ لَکنِ اکتُبْ لِشُرَکائک!
قَالَ: قُلْتُ: وَ مَنْ شُرَکائى یا نَبِىَّ اللَهِ؟!
قَالَ: الأئمَّةُ مِنْ وُلْدِک، بِهِمْ یسْقَى امَّتِىَ الْغَیثَ، وَ بِهِمْ یسْتَجَابُ دُعَاؤهُمْ، وَ بِهِمْ یصْرِفُ اللَهُ عَنْهُمُ الْبَلَاءَ، وَ بِهِمْ تَنْزِلُ الرَّحْمَةُ مِنَ السَّمَاءِ.
وَ هَذَا أوَّلُهُمْ ـ وَ أوْمَأَ بِیدِهِ إلَى الْحَسَنِ، ثُمَّ أوْمَأ بِیدِهِ إلَى الْحُسَینِ علیهما سلام ثُمَّ قَالَ علیه و آله السّلام: الأئمَّةُ مِنْ وُلْدِهِ2.
«از حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام روایت است كه گفت: رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله به أمیر المؤمنین علیه السّلام گفتند: بنویس آنچه را كه من بر تو املاء مىكنم.
عرض كرد: اى پیغمبر خدا! مىترسى از من كه نسیان كنم؟!
فرمود: من از نسیان تو نگران نمىباشم؛ چرا كه از خداى عزّ و جلّ خواستهام كه حافظهات را نگه دارد و نگذارد چیزى در تو دستخوش فراموشى گردد! و لیكن براى
- در تعليقه گويد: براى صدر اين حديث شواهد بسيارى است در تفسير قوله تعالى: وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ آيه ١٢ از سوره الحاقّة از کتاب «شواهد التنزيل» ج ٢، ص ٢٧٢، و در باب ٦٩ از کتاب «غاية المرام» ص ٣٦٦.
- «فرائد السِّمطين» للحمّوئى که از اعلام قرن هفتم و هشتم و متولّد در سنه ٦٤٤ و متوفّى در سنه ٧٣٠ هجريّه بوده است، جلد دوّم، باب پنجاهم، ص ٢٥٩.
