امام شناسی ج14

اختصاص به علماى طائفه‌اى غیر از طائفه دیگر دارد؟!

 و پس از آن مى‌گوید: و بعد از این درنگ كوتاه با شیخ أبو زُهره بر مى‌گردیم به سوى بحث از مصحف فاطمه، زیرا كه در اخبار اهل البیت ذكر آن و تفسیر آن وارد شده است، كه آن از املاء رسول خدا بر على بوده است.

 امام صادق علیه السّلام گوید: عِنْدَنَا مُصْحَفُ فَاطِمَةَ، أمَا وَ اللَهِ مَا فِیهِ حَرْفٌ مِنَ الْقُرْآنِ، وَ لَکنَّهُ مِنْ إمْلاءِ رَسُولِ اللَهِ وَ خَطِّ عَلِىٍّ.

 سید امین در «اعیان» قسم اوَّل از ج ١، ص ٢٤٨ مى‌گوید: نفى امام صادق از اینكه در آن چیزى از قرآن نبوده است به جهت آن است كه: نام آن «مصحف فاطمه» مى‌باشد. این نام چون مُوهِمِ آن است كه: این مصحف یكى از مصاحف شریفه بوده باشد لهذا امام نفى این ایهام را كرده است.

 و در كتاب «كافى» آمده است كه: منصور نامه‌اى نوشت و از فقهاى مدینه در مسأله‌اى از زكاة سؤال كرد؛ هیچ یك از آنها نتوانست پاسخ آن را بدهد مگر امام صادق. و چون از وى سؤال شد: از كجا این مسأله را به دست آوردى؟! گفت: از كتاب فاطمه.¹

 بنابراین مصحف فاطمه كتابى مستقل بوده است، و قرآن نبوده است. على هذا نسبت تحریف به امامیه بر اساس قولشان به مصحف فاطمه، جهل و افتراء مى‌باشد.

 و سزاوار آن است كه نسبت این قول را به كسانى داد كه گمان دارند: عائشه داراى قرآنى بوده است كه در آن زیادتهایى از این قرآن بوده است.

 جلال الدین سُیوطى در كتاب «إتْقان» ج ٢، ص ٢٥، طبع حجازى قاهره بدین‌