اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج14

0
اعتقادات

جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهل‌سنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • اهمیت تدریس و کتابت  • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر  • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است‏  • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله‏»  • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث  • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان  • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت  • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف   • نقدی بر مکتب اخباری  • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت  • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن  • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهل‌بیت بوده است

امام شناسی ج14

321
  • وَ عَلِىٌّ وَلِیى وَ نَاصِرى، وَ مَنْ أضَعُ عَلَى [عَاتِقِهِ‌] أعْبَاءَ النُّبُوَّةِ، وَ أمْنَحُهُ بِالاضْطِلَاعِ [بِهَا]1، یقْتُلُهُ عِفْرِیتٌ مُسْتَکبِرٌ، یدْفَنُ بِالْمَدِینَةِ الَّتِى بَنَاهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ [ذُو الْقَرْنَینِ‌] إلَى جَنْبِ شَرِّ خَلْقِى.

  •  حَقَّ الْقَوْلُ مِنَّى لُاقِرَّنَّ عَینَهُ بِمُحَمَّدٍ ابْنِهِ وَ خَلِیفَتِهِ مِنْ بَعْدِهِ، فَهُوَ وَارِثُ عِلْمِى وَ مَعْدِنُ حُکمِى‌2 وَ مَوْضِعُ سِرِّى وَ حُجَّتِى عَلَى خَلْقِى.

  •  فَجَعَلْتُ الْجَنَّةَ مَأوَاهُ، وَ شَفَّعْتُهُ فِى سَبْعِینَ مِنْ أهْلِ بَیتِهِ کلُّهُمْ قَدِ اسْتَوْجَبُوا النَّارَ.3

  •  وَ أخْتِمُ بِالسَّعَادَةِ لِابْنِهِ عَلِىٍّ وَلِیى وَ نَاصِرِى وَ الشَّاهِدِ فِى خَلْقِى وَ أمِینِى عَلَى وَحْیى.

  •  وَ اخْرِجُ مِنْهُ الدَّاعِىَ إلَى سَبِیلى، وَ الْخَازِنَ لِعِلْمِى الحَسَنَ.

  •  ثُمَّ اکمِلُ ذَلِک بِابْنِهِ رَحْمَةً لِلْعَالَمِینَ، عَلَیهِ کمَالُ مُوسَى وَ بَهَاءُ عِیسَى وَ صَبْرُ أیوبَ.

  •  وَ سَیذِلُّ أوْلِیائى فِى زَمَانِهِ، وَ یتَهَادَوْنَ رُووسَهُمْ کمَا یتَهَادَوْنَ رُووسَ التُّرْک وَ الدَّیلَم‌4، فَیقْتَلُونَ وَ یحْرَقُونَ وَ یکونُونَ خَائفِینَ مَرْعُوبِینَ وَجِلِینَ، تُصْبَغُ الارْضُ بِدِمَائِهِمْ [وَ ینْشَأ] الْوَیلُ وَ الرَّنِینُ فِى نِسَائِهِمْ.5

  •  اولَئِک أوْلِیائِى حَقَّاً، بِهِمْ ادْفَعُ کلَّ فِتْنَةٍ عَمْیاءَ حِنْدِسَ (کذا)، وَ بِهِمْ اکشِفُ الزَّلَازِلَ، وَ أرْفَعُ الآصارَ وَ الاغْلَالَ.6

    1. و مثل آن در متن «اکمال الدين» است و در حاشيه آن: «و أمْتَحِنُه خ ل» مى‌باشد.
    2. در هر دو اصل چنين است و در «اکمال الدين»: «حکمتى» مى‌باشد.
    3. اين است ظاهر موافق با «اکمال الدّين». اما در دو اصل: «فجعلتُ الجنَّةَ ... أهل بيتى» مى‌باشد. رجوع نمائيد به حديث ٢ از باب ٦ از «عيون اخبار الرّضا» ص ٣٤ و جزء ١١ از «أمالى» طوسى ج ١، ص ٢٩٧.
    4. اين طور در دو اصل من است، و در «اکمال الدين»: «و ستذلّ أوليائى فى زمانه و يتهادون‌ [و يتهادى خ ل‌] رووسهم کما تتهادى رووس التّرک و الدّيلم» مى‌باشد.
    5. آنچه در ميان معقوفين آمده است در اينجا و در آنچه گذشت مأخوذ مى‌باشد از کتاب «اکمال الدين». و در آن همچنين وارد است که: «تصبغ الارض من دمائهم ...»
    6. در «إکمال الدين» نيز همين طور است، ولى در نسخه‌اى از همان کتاب- چنانکه در هامش آن آورده چنين است: «و أرفع القيود و الاغلال». [تعليقه‌]