امام شناسی ج14

بشارت اسلام آوردن عبّاس را به پیامبر داد پیغمبر او را آزاد نمودند.

 ابو رافع در زمان قدیم در مكّه اسلام آورد و به مدینه مهاجرت نمود، و با پیغمبر در جنگها و مشاهد حضور یافت، و پس از ارتحال پیغمبر ملازم أمیر المؤمنین علیه السّلام شد و از برگزیدگان شیعیان او بود، و در حروب و جنگهاى آن حضرت حضور داشت و پاسدار بیت المال او در كوفه بود.

 و دو پسرش: عبید اللَه و على دو كاتب أمیر المؤمنین علیه السّلام بودند.

 تا آنكه مى‌گوید: و ابو رافع داراى كتاب سُنَن و احكام و قضایا مى‌باشد. سپس نجاشى إسناد خود را به ابو رافع، باب باب: نماز، و روزه، و حجّ، و زكوة و قضایا ذكر مى‌كند.

 ابن حجر در كتاب «تقریب» خود مى‌گوید: ابو رافع قِبْطى غلام رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم اسمش ابراهیم بود؛ و بعضى گفته‌اند: اسْلَم یا ثابِت یا هُرْمُز بود. وى بنا بر قول صحیح در أوّل خلافت على وفات كرد.

 من مى‌گویم: اوّل خلافت على أمیر المؤمنین سنه سى و پنجم از هجرت بوده است، بنابراین ضرورت ایجاب مى‌كند كه: قبل از وى در تألیف كسى دست نیازیده باشد.¹ و همچنین سید حسن صدر مى‌گوید:

 الصَّحِیفَةُ الاولَى‌

 در نخستین كس كه جمع حدیث نمود؛ و آن را در ابوابى مرتّب گردانید

 از صحابه شیعه، أبو رافع غلام رسول خدا صلى اللَه علیه و آله و سلّم بود.

 نجاشى در كتاب فهرست اسامى مصنّفین از شیعه مى‌گوید: و كتاب سنن و احكام و قضایا متعلّق به ابو رافع غلام رسول خدا صلى اللَه علیه و آله مى‌باشد. سپس نجاشى إسناد خود را به روایت كتاب باباً باباً ذكر مى‌كند.

 در اینجا مرحوم صدر به عین آنچه از ایشان ذكر كردیم در اینجا مى‌آورد و پس از