
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
336قدیمىترین اصول شیعه مىباشد، به علت آنكه جمیع محتویاتى كه این اصل در بردارد عبارت است از روایات رسول اللَه صلّى اللَه علیه و آله و أمیر المؤمنین علیه السّلام و مقداد و سلمان فارسى و ابو ذر و كسانى كه همطراز و هم منهاج با آنان بودهاند، از افرادى كه رسول اكرم صلى اللَه علیه و آله و أمیر المؤمنین علیه السّلام را دریافتهاند و در محضرشان بودهاند و از آن دو نفر شنیدهاند. و آن كتابى است كه از اصول شیعه مىباشد كه بدان رجوع مىكنند و بر آن اتّكاء و اعتماد دارند. (اه)
و ابن ندیم در «فهرست» مىگوید: آن اوّلین كتابى است كه براى شیعه ظاهر شده است؛ و مراد و منظورش آن است كه: اوّلین كتابى است كه در آن امر شیعه ظاهر شده است، همان طور كه در حدیث مروى از امام صادق علیه السّلام در توصیف آن آمده است كه: كتاب سُلَیم أبْجَد شیعه است.
حضرت فرمود: مَنْ لَمْ یکنْ عِنْدَهُ مِنْ شِیعَتِنَا وَ مُحِبِّینَا کتَابُ سُلَیمِ بْنِ قَیسٍ الهِلَالِىٍّ فَلَیسَ عِنْدَهُ مِنْ أمْرِنَا شَىْءٌ وَ لَا یعْلَمُ مِنْ أسْبَابِنَا شَیئاً؛ وَ هُوَ أبْجَدُ الشِّیعَةِ، وَ هُوَ سِرٌّ مِنْ أسْرَارِ آل مُحَمَّدٍ صلى اللَه علیه و آله.
«هر كس از شیعیان و محبّان ما نزدش كتاب سُلَیم بن قَیس هلالى نباشد، در نزد وى از امر ما چیزى وجود ندارد و از اسباب ما چیزى را نمىداند؛ و آن ابجد شیعه و سِرّى از اسرار آل محمّد صلّى اللَه علیه و آله مىباشد.»
و قاضى بَدْر الدِّین سُبكى متوفّى در سنه (٧٦٩ ه ـ ) در كتابش: «محاسن الْوَسائل فى معرفة الاوَائل» گوید: اوّلین كتابى كه براى شیعه تصنیف شد، كتاب سُلَیم بن قیس بوده است. (اه)
تقدم سُنَن ابو رافع بر كتاب سلیم
امّا قاریان عزیز مىدانند كه: كتاب سُنَن تصنیف أبو رافع كه در دهه چهارم1 وفات یافته همان كه معاویه خانهاش را پس از مرگش خرید، عادةً بر تصنیف سُلَیم
- در عبارت ايشان دهه پنجم ضبط شده است؛ امّا سهو القلم است؛ چون همه نوشتهاند: در أوان خلافت حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام وفات يافته است؛ و خلافت آن حضرت در سنه سى و پنج از هجرت مىباشد.
