امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
مرتب سازی:
امام شناسی ج14
353«حقّاً و تحقیقاً سلطان به منزله بازار است كه بدانجا كشانده مىگردد متاعى كه در آنجا مشترى دارد. اگر سلطان شخص پرهیزكار و پاكدامنى بود پرهیزكارى خود را براى او مىبرند، و اگر شخص فاسق و فاجرى بود فسق و فجورشان را براى او مىبرند.»
ابن تغرى بردى در حوادث سنه ١٤٣ بدین عبارت ذیل گوید:
ذَهَبى گوید: و در این عصر (سنه ١٤٣ ه) علماء اسلام در تدوین حدیث و فقه و تفسیر، شروع نمودند:
ابن جُرَیح1 در مكّه، تصانیف خود را تصنیف نمود (و در سنه ١٥٠ ه بمرد).
و سعید بن أبى عُرُوبَة تصنیف كرد (و در سنه ١٥٦ بمرد).
و حَمَّاد بن سَلِمَة (در سنه ١٦٧ بمرد) و غیر این دو نفر در بصره.
و أبو حَنِیفَه، فقه و رأى را در كوفه تصنیف كرد (و در سنه ١٥٠ بمرد).
و أوزاعى در شام تصنیف كرد (و در سنه ١٥٦ و یا ١٥٧ بمرد).
و مالِك در مدینه «مُوَطَّأ» را تصنیف كرد (و در سنه ١٧٩ بمرد).
و ابن إسحق «مَغازى» را تصنیف كرد (و در سنه ١٥١ بمرد).
و مَعْمَر در یمن تصنیف كرد (و در سنه ١٥٣ بمرد).
و سُفْیان ثَوْرى، كتاب «جامع» را در كوفه تصنیف كرد (و در سنه ١٦١ بمرد).
و پس از اندكى هِشام2 كتب خود را تصنیف كرد (و در سنه ١٨٨ بمرد).
و لَیث بن سَعْد تصنیف كرد (و در سنه ١٧٥ بمرد).
و عبد اللَه بن لهیعه تصنیف كرد (و در سنه ١٧٤ بمرد).
و پس از آن ابن مُبَارك تصنیف كرد (و در سنه ١٨١ بمرد).
و قاضى أبو یوسف یعقوب (و در سنه ١٨٢ بمرد).
- وى عبد الملک بن عبد العزيز بن جريج رومى است.
- وى هشيم است و از اهل واسط بوده است.