امام شناسی ج14

 عمرو عاص به سخن او گوش فرا نداد و حرف محمّد را شنید و به سوى شام روانه شد. ولى مع‌ذلك در تاریخ ندیده‌ایم كه عبد اللَه عملًا با عمرو عاص مخالفت كرده باشد و براى كمك و معاونت أمیر المؤمنین علیه السّلام در صفّین به یاران و اصحاب او بپیوندد، بلكه با پدرش در میان اصحاب معاویه علیه الهاویة بود.¹

 راجع به روایات مرویه از عبد اللَه بن عَمْرو، و كتاب وى به نام «صحیفه صادقه» كه خودش آن را بدین اسم نامیده است، مطالب ضدّ و نقیض در میان علماى عامّه و كتابهایشان بسیار است:

 در روایات كثیرى از أبو هُرَیره كه در جعل و تزویر در حدیث به خاطر طرفدارى از معاویه و دربار او و مخالفت و خصومت با أمیر المؤمنین علیه السّلام، یگانه فرد شاخص در میان اهل سنّت است و روایاتش سراسر كتب عامّه را فرا گرفته است، چنین وارد است كه مى‌گفت: هیچ یك از اصحاب پیغمبر روایتش به اندازه من نمى‌باشد مگر عبد اللَه بن عمرو عاص به جهت آنكه او مى‌نوشت و من نمى‌نوشتم.

كلام ابو ریه در تكوّن اسرائیلیات در حدیث‌

 أبو ریه به تبع سید عبد الحسین شرف الدّین در كتاب «ابو هریره» كتابى به نام «شیخ المَضیرة: أبو هریرة» تدوین نموده است كه آن را به دنبال كتاب «أضواء» نگاشته و پرده از مطالبى برداشته است كه تا به حال در میان عامّه چنین پرده بردارى به وجود نیامده است.

 و ما در اینجا براى شناختن هویت كتاب «صحیفه صادقه» و روایات عَمْرو، ناچاریم برخى از مطالب وى را كه در ضمن ابحاث أبو هُرَیره و یا دخالت اسرائیلیات و اخبار مكذوبه نوشته است در اینجا ذكر نمائیم. أبو ریه در تحت عنوان: «الإسْرَائیلیات فى الحدیث» مى‌گوید:

 از آنجائى كه شوكت دعوت محمّدیه قوّت یافت و بازویش استوار گشت و در