
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
370بارى تمام اینها مطالبى بود براى شناختن ریشه إسرائیلیات و كیفیت نفوذ كعب الاحبار و أقران او و دسّ و تزویر در روایات چه از ناحیه خودشان، و چه از ناحیه إسناد به رسول اللَه صلّى اللَه علیه و آله. و چون دانسته شد كه اعظم از تلامذه كعب الاحبار أبو هریره و عبد اللَه بن عمرو بودهاند، میزان سخافت و بى مقدارى تمام مرویات این دو نفر دستگیر مىگردد كه آن روایات ساخته و پرداخته این یهودى اسلام نماى سابقه دار منافق بوده است، مضافاً به آنكه در میان اهل سنّت از لحاظ كثرت روایت مانند این دو نفر را سراغ نداریم به طورى كه كتب عامّه مشحون از روایات آنهاست و اصول و فروعشان بدانها وابسته مىباشد. و اگر بنا بشود روایات این دو نفر و استادشان كعب الاحْبار از كتابها اخراج گردد ـ كه چارهاى هم جز اخراج ندارند ـ قسمت معظم كتابها فرو مىریزد و عامّه دست خالى مىمانند، و این مسألهاى است كه به شدّت دارد بنیان و بنیاد كتب صحاح و مسانید و سنن آنها را تهدید مىكند و با تحقیقات عالم محقّق سید شرف الدّین عاملى، و به پیروى از او با تحقیقات عالم نبیه و روشن ضمیر شیخ محمود ابوریه و تألیف كتابهاى نفیس و مدقّقانه: «أبو هریرة» و «شیخ المَضیرة» غوغا و اضطرابى در حوزهها و مجامع و محافل اهل سنّت بر پا شده است. مضافاً به آنكه تحقیقات و اكتشافات مستشرقین و آفتابى ساختن اكاذیب و دروغهاى أبو هریره و عبد اللَه بن عمرو و ما شابههما تكانى شدیدتر به سنّت تو خالى و بدون محتواى آنان مىدهد و راه گریز و گزیرى نخواهند یافت جز رجوع به روایات و حدیث و تاریخ و تفسیر اهل البیت چنانكه انشاء اللَه تعالى روى این اصل مباحثى در آتیه خواهیم داشت.
ردّ ابوریه بر احادیث ابو هریره
أبوریه در كتاب «شیخ المَضیرة: أبو هریرة» بحثى در تحت عنوان «أبُوهَرْیرَةَ أكْثَرُ الصَّحَابَةِ تَحْدِیثاً» آورده است كه چون با مطلب فعلى ما كه بحث پیرامون عبد اللَه بن عمرو و «صحیفه صادقه» مىباشد تناسب بسیار دارد و ضمناً از عبد اللَه و صحیفه وى بحث به عمل آمده است، لازم است بدان اشاره كنیم:
وى مىگوید: رجال حدیث اتّفاق و اجماع كردهاند بر آنكه ابو هریره از جهت
