امام شناسی ج14

 بارى اینك كه قدرى هویت كعب الاحبار و أبو هریره و عبد اللَه بن عمرو روشن شد، باید دانست كه: روایات هیچیك از آنان نزد شیعه اعتبار ندارد، و حدیثشان مردود است، و چون سندى به یكى از ایشان منتهى گردد آن روایت از درجه اعتبار ساقط مى‌باشد.

 امّا عامّه كه تمام اصحاب رسول خدا را به معناى اعمّ آن یعنى هر كس با اسلام ظاهرى آن حضرت را ملاقات كرده باشد، عادل و بدون گناه مى‌دانند و جمیع صحابه را منزّه و مبرّى از كذب و خیانت معرّفى مى‌كنند، طبعاً این روایات را داراى هر مضمونى باشد مى‌پذیرند و به مجرّد آنكه سندش به صحابى منتهى گردد بدون چون و چرا بدون ملاحظه تطبیق مضمون آن با واقع هر چه باشد مى‌پذیرند. البتّه روایات كعب یهودى مخرّب و از میان براندازنده اسلام، و ابو هریره صدرنشین كاخ تزویر و خدعه و جعل روایت كاذبه در دربار معاویه اوّلین متهتّك در اسلام، براى آنان مهم نیست چون صحابه جمیعاً مغفور و مورد رحمت خداوندى مى‌باشند، از معاویه و غیره همگى صحیح القول و العمل نزد ایشان به شمار مى‌آیند.

 روى این اصل از طرفى، و از طرف دیگر خصوصیت عِرْق طرفدارى از بنى امیه و امثالهم و بى ارزشى و بلكه بى اعتبارى اهل بیت كه از لابلاى صفحات كتاب «السُّنَّة قبل التدوین» مشهود است، مُصنّف كتاب: محمّد عجّاج خطیب براى «صحیفه صادقه» عبد اللَه بن عمرو، و صحیفه صحیحه وَهَب بن مُنَبِّه ارزش والائى‌