اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج14

0
اعتقادات

جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهل‌سنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • اهمیت تدریس و کتابت  • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر  • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است‏  • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله‏»  • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث  • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان  • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت  • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف   • نقدی بر مکتب اخباری  • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت  • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن  • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهل‌بیت بوده است

امام شناسی ج14

385
  • و زادَ ابْنُ حَجَر: فَتَجَنَّبَ الاخذَ عنه لِذلک کثیرٌ مِن أئمَّةِ التَّابعینَ.1»2

  •  و آنچه را كه ابن حَجَر در «فتح البارى» ج ١، ص ١٦٧ هفت سطر به آخر صفحه مانده، در مقام دلیل چهارم از علل عدم أخذ علماء از عبد اللَه بن عَمرو و قلّت روایات وى نسبت به أبو هریره با وجود آنكه أبو هریره اعتراف دارد به آنكه: روایات عبد اللَه از روایات او بیشتر مى‌باشد ـ آورده است، آن است كه:

  • رابعُها أنَّ عَبدَ اللَهِ کانَ قَدْ ظَفَرَ فِى الشّام بِحملِ جَمَلٍ من کتُبِ أهلِ الکتابِ فکانَ ینْظُرُ فیها و یحَدِّثُ مِنها، فَتَجَنَّبَ الاخذَ عنه لِذلک کثیرٌ مِن أئمَّةِ التّابعینَ؛ و اللَهُ أعلم‌.3

  •  اینك هر چه مى‌نگریم تفاوتى در حكایت أبو رَیه با نقل ابن حَجَر نمى‌باشد و نسبت دسّ و تزویر به أبو ریه دادن بدون مورد است.

  •  و محصّل گفتار ما اثبات اوّلین مُدَوِّن در اسلام بودن ابو رافع است، بعد از مقام ثبوت، و لِلّهِ الحمدُ و لَهُ الشّكر با این بحث روشن شد كه: گفتار آیة اللَه سید حسن صدر در كتاب «تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام» بحثى است صحیح و نظریه‌اى است مطابق با واقع.

  •  بارى در ابتداى بحث از أبو رافع ذكر شد كه: عبید اللَه بن أبى رافع كتابى‌ فیمَن حَضَر صِفِّین مع عَلىٍّ و أولاده‌؛ و علىّ بن أبى رافع كتابى فى فنون الفِقه علَى مذهبِ أهلِ البیت تألیف كرده اند..4

  • سَلْمان فارسى و أبو ذرِّ غِفارى، دو صحابى مُدَوِّن بوده‌اند

  •  سید حسن صَدر فرموده است:

    1. ص ١٦٧ ج ١ «فتح البارى». [تعليقه‌]
    2. «أضواءٌ على السّنّة المحمّديّة» طبع سوّم، دار المعارف بمصر، ص ١٦٤.
    3. «فتح البارى بشرح صحيح البخارى» الطّبعة الرّابعة، ١٤٠٨ ه، دار احياء التّراث العربى.
    4. «الفصول المهمّة فى تأليف الامّة» آية اللَه سيّد عبد الحسين شرف الدّين موسوى، طبع پنجم، ص ١٧٩ و ص ١٨٠.