
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
386أوَّلُ مَنْ صَنَّفَ فى الآثار أبو عبد اللَه سلمان الفارسىّ
اوّلین كسى كه در آثار تصنیف نمود مولانا أبو عبد اللَه سلمان فارسى رضى اللَه عنه صحابى رسول اللَه صلى اللَه علیه و آله بود. وى كتاب حدیث جاثلیق رومى را، كه پس از رسول أكرم صلى اللَه علیه و آله پادشاه روم آن را فرستاد، تصنیف نموده است. شیخ أبو جعفر طوسى در «فهرستِ مصنّفین شیعه» او را ذكر نموده است. و شیخ رشید الدّین أبو عبد اللَه محمّد بن علىّ بن شَهْرآشوب مازندرانى در كتاب خود در رجال شیعه به نام «مَعالم العلماء» گوید: و صحیح آن است كه اوّلین مصنّف در اسلام، أمیر المؤمنین و پس از وى سلمان فارسى بوده است.
و از أبو حاتم سَهْل بن محمّد سجِسْتانى متوفّى در سنه دویست و پنجاه در كتاب «الزِّینَة» در جزء سوّم در تفسیر الفاظ متداوله در میان اهل علم گذشت كه مىگوید: «اوّلین اسمى كه در إسلام در عهد رسول اللَه صلى اللَه علیه و آله و سلّم ظاهر شد لفظ شیعه بود. و این لقب چهار نفر از صحابه رسول اللَه بود: أبو ذرّ، و سلمان فارسى، و مِقداد بن اسْوَد، و عمَّار ابن یاسِر، تا أوان صِفِّین كه این اسم در میان موالیان على علیه السّلام منتشر گشت.» بنابراین به نصّ امام أبو حاتم، این چهار نفر صحابه از شیعیان أمیر المؤمنین علیه السّلام مىباشند.
سپس مرحوم سید حسن صدر فرموده است: بدانكه اوّلین تصنیف كننده در آثار بعد از سلمان فارسى أبو ذر غفارى بوده است.
ابو ذر صحابى رسول اللَه صلى اللَه علیه و آله مىباشد كه داراى كتاب «الخطبة» است كه در آن امور واقعه پس از پیغمبر را شرح نموده است. آن را شیخ أبو جعفر طوسى در «فهرست» ذكر كرده است و إسناد خودش را در روایت آن به ابو ذر رسانیده است.
و شیخ ابن شهرآشوب مازندرانى در «مَعالم العلماء» گوید: صحیح آن است كه: اوَّلین كسى كه در إسلام تصنیف نموده است، أمیر المؤمنین علیه السّلام، و پس از وى سلمان فارسى، و سپس ابو ذرّ غفارى رضى اللَه عنهما بودهاند.1
- «تأسيس الشّيعة لعلوم الإسلام» ص ٢٨٠ و ص ٢٨١.
