امام شناسی ج14

واحده‌اى در جمیع قرآن كه ما محلّ آن را ندانیم بوده باشد زیاد نگردیده است.¹

 و دربارۀ هویّت رسالۀ ردّ بر كشف الارتیاب گوید: آن را شیخنا النّورى تألیف كرد و آن رساله فارسى است كه طبع نشده است ...

 در اینجا مفصّلًا جواب نورى را از اینكه ایراد مغالطۀ لفظیّه است به عین آنچه ما از وى در معرّفى «فصل الخطاب» و در معرّفى «كشف الارتیاب» ذكر نمودیم آورده است، و در پایان آن گوید: لأنّه یثبت فیه من أوَّله إلى آخره عدمَ وقوع التَّحریفِ بهذا المعنى فیه أبداً.² (یعنى زیادتى و تغییر و تبدیل.)

 و دربارۀ هویّت كتاب «مَحَجَّةَ العلماء» كه أخبار «فصل الخطاب» را در آن آورده است، و سپس از آنها برگشته است گوید: در اصول فقه است در دو مجلّد ... تألیف شیخ هادى بن مولى محمّد أمین طهرانى نجفى متوفّى در ١٠ شوّال سنۀ ١٣٢١ ... و آن كتاب در طهران در سنۀ ١٣١٨ طبع سنگى شده است.³

 معلوم است كه: جواب مرحوم محدّث نورى از اینكه: اشكال مبتنى بر مغالطۀ لفظیّه است، تمام نیست. زیرا گرچه از ناحیۀ تغییر و تبدیل و زیادتى بحث از تحریف، نفى آن را إفاده داده است؛ امّا از ناحیۀ نقیصه این كتاب متحمّل آن است، و آن مستلزم اشكال مى‌باشد.

 و امّا اینكه إفاده نموده‌اند كه: مراد از تحریف كتاب ربّ الأرباب همان كتابى است كه جبرائیل بر پیغمبر نازل كرده است نه این قرآن فعلى معمولى كه در دست ماست و یقیناً این همان كتاب جمع شده به دست عثمان است؛ أیضاً گفتارى است بدون فایده. كسى اشكال در این قرآن فعلى و تحریف آن از زمان عثمان تا به حال نكرده است. اشكال در تحریف قرآن مُنْزَل از آسمان به پیامبر است كه آیا همان آیات و سور بدون كم و زیاد و تغییر و تبدیلى گرد آمده است و به صورت قرآن فعلى‌