امام شناسی ج14

«صحیح» مسلم بخصوصهما تقدیم مى‌دارم براى آنكه تا آخرین مرحله همگام با آنها بوده باشم، و تا منتهاى شوط ایشان را همراهى نمایم؛ امید است هدایت یابند و حقیقت را بدون پیرایه بپذیرند:

 إمام بُخارى در صحیحش در باب مناقب عمّار و حُذَیفه‌¹ رضى اللَه عنهما از علقمه آورده است كه گفت: من وارد شهر شام شدم، و دو ركعت نماز بجاى آوردم، و پس از نماز دعا نمودم كه: بار پروردگارا! براى من همنشین صالحى را میسّر گردان! آنگاه نزد جماعتى آمدم و پهلویشان نشستم. در این هنگام پیرمردى آمد و در كنار من نشست. گفتم: این كیست؟! گفتند: أبو درداء.

 به وى گفتم: من از خدا طلبیدم تا جلیس صالحى را براى من میسّر كند، و تو را براى من میسّر گردانید. او به من گفت: از كجا مى‌باشى؟! گفتم: از أهل كوفه. گفت: آیا در نزد شما نیست ابن اُمَّ عَبْد صاحب نَعْلَین و وَسَاد و مَطْهَرَة (كفش راحتى و متّكا و آفتابۀ وضو)؟ و در میان شماست آن كه خداوند او را بر زبان پیغمبرش صلى اللَه علیه و آله و سلّم از شیطان در حفظ خود پناه داده است. و آیا در میان شما نیست صاحب سِرِّ پیغمبر صلى اللَه علیه و آله و سلّم آن سرّى كه أحدى غیر از او آن را نمیداند. و پس از آن گفت: عبد اللَه‌ ﴿وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى‌﴾ را چگونه قرائت مى‌نماید؟ پس من خواندم:

 وَ اللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى‌، وَ النَّهارِ إِذَا تَجَلَّى‌، وَ الذَّکَرِ وَ الاُنْثَى‌.

 «سوگند به شب زمانى كه سیاهیش فضا را فرا مى‌گیرد، و سوگند به روز زمانى كه خود را نشان مى‌دهد، و سوگند به نر و ماده.»

 گفت: سوگند به خدا كه پیامبر صلى اللَه علیه و آله و سلّم مرا به خواندن این آیه خوانا كرد در حالى كه دهانش به طرف دهان من بود.

 و در روایت دیگر پس از این گفت: پیوسته این جماعت با من طورى برخورد نمودند كه نزدیك بود مرا از آنچه خودم از رسول اللَه صلى اللَه علیه و آله و سلّم شنیده بودم تنازل‌