
امام شناسی ج14
جلد چهاردهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تدوین حدیث نزد شیعه و اهلسنت» و «بحثی مبسوط در عدم تحریف قرآن» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • اهمیت تدریس و کتابت • منع عمر از كتابت حديثِ پيامبر • منع عمر از كتابت بر اساس اغراض سياسى بوده است • آفات اعتقاد به «حسبنا كتاب الله» • دلایل نیاز به سنّت پیامبر و همچنین شواهد بسیار تاریخی بر مطلوبیت کتابت حدیث • اعتراف أحمد أمين به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر، و مطاعن عثمان • اعترافات احمد امين به منع عمر از وصیت پیامبر در مرض موت • بحثی مفصل در عدم تحریف قرآن، و نقد و بررسی ادلۀ قائلان به تحریف • نقدی بر مکتب اخباری • بحثی مشروح دربارۀ تدوین حدیث در نزد اهل سنت • ابحاثی درباره روایات اسرائیلیات، روایات ابوهریره و مانند آن • کتابهایی غیر از قرآن که در خانۀ اهلبیت بوده است
امام شناسی ج14
37برخاست، حمد و ثناى خدا را بجاى آورد و سپس گفت: خداوند تبارك و تعالى فیل را از ورود به مكّه حبس نمود، و رسول خود و مؤمنان را بر مكّه مسلّط فرمود؛ ورود و جنگ و فتح در مكّه براى أحدى پیش از من حلال نبوده است و فقط در یك ساعت از یك روز براى من حلال شد، و پس از من هم براى أحدى حلال نخواهد بود.
بنابراین نباید صید مكّه را دنبال كرد و فرارى داد، و نباید خار آن را چید، و برداشتن چیزى كه در آن بر زمین افتاده و صاحبش معلوم نمىباشد حلال نیست مگر براى جویندۀ صاحب آن. و كسى كه كشتهاى از او كشته شود بهترینِ از این دو طریق را انتخاب مىنماید: یا آنكه از آنها فِدْیَه و پول خون مىگیرد، و یا اینكه قاتل را مىكشد.
در این حال عبّاس گفت: آنچه را كه حرام است كندن آنها غیر از إذخِر (گور گیاه) بوده باشد اى رسول خدا، چرا كه ما آن را در قبورمان مىگذاریم و در خانههایمان بكار مىبریم! رسول خدا فرمود: مگر إذْخِر.
در این حال أبوشاة كه مردى از اهل یمن بود برخاست و گفت: اى رسول خدا، شما این مطالب را براى من بنویسید! رسول خدا صلى اللَه علیه و آله فرمود: براى أبو شاة بنویسید!»
راوى این روایت: ولید بن مسلم مىگوید: من به أوزاعى گفتم: مُراد و منظور گفتار أبو شاة كه مىگوید: اکتُبُوا لِى یا رَسُولَ اللَهِ چیست؟ گفت: مقصودش خطبهاى است كه از رسول خدا صلى اللَه علیه و آله و سلّم شنید.»1
- «تقييد العلم» ص ٨٦. و يوسف العشّ در تعليقه گويد: مشابه اين روايت از يحيى بن أبى کثير در «بخارى» ج ١ ص ٤٠- ٤١، ک ٣ ب ٣٦ و شرح آن در «ارشاد السّارى» ج ١، ص ١٦٨ و «عمدة القارى» ج ١، ص ٥٦٧ و «فتح البارى» ج ١، ص ١٨٤؛ و مثل اين روايت با اختصار از وليد ابن مسلم در «صحيح ترمذى» ج ٢، ص ١١٠؛ و از يحيى بن أبى کثير در «اسد الغابة» ج ٢، ص ٣٨٤ و «تيسير الوصول» ج ٣، ص ١٧٦؛ و مثل اين روايت با تقارب لفظ از وليد بن مسلم در «المحدّث الفاصل» ج ٤، ص ٢١؛ و با اختصار از أوزاعى در «جامع بيان العلم» ج ١، ص ٧٠؛ و بدون سند در «معالم السّنن» ج ٤، ص ١٨٤ و «استيعاب» ج ٢، ص ٧١٧ و «مقدّمۀ ابن صلاح» ص ١٧٠ آمده است.
