امام شناسی ج14

را با أبو موسى أشْعرى با وجود عدالتش در نزد وى انجام داد. (المعتصر، ج ١، ص ٤٥٩)

 و عمر به أبو هریره گفت: دست از حدیث از رسول خدا [صلّى اللَه علیه و آله و سلّم‌] بر مى‌دارى یا تو را به زمین‌ دَوْس‌ بفرستم؟!¹ م ـ و به كعب الاحْبار گفت: دست از حدیث بر مى‌دارى یا تو را به زمین‌ قِرَدَة (میمونها) بفرستم؟! (تاریخ ابن كثیر، ج ٨، ص ١٠٦)

 و ذَهَبى در «تذكره» ج ١، ص ٧ از أبو سَلمه روایت كرده است كه من به أبوهریره گفتم: همان گونه كه اینك حدیث مى‌كنى در زمان عمر هم مى‌كردى؟! گفت: اگر من در زمان عمر مانند زمان شما حدیث مى‌كردم مرا با تازیانۀ خود مى‌زد.

 أبو عَمْرو از أبوهریره تخریج نموده است كه مى‌گفت: من احادیثى را براى شما روایت نموده‌ام كه اگر در زمان عمر بن خطّاب حدیث مى‌كردم مرا با تازیانۀ دستى خود مى‌زد. (جامع بیان العلم، ج ٢، ص ١٢١)

 و در عبارت زُهْرى این طور وارد است كه: مگر من مى‌توانستم آن طور كه الآن براى شما حدیث مى‌كنم در زمان حیات عمر حدیث كنم؟! سوگند به خدا كه در آن صورت یقین داشتم كه تازیانۀ او با پوست پشت بدن من تماس پیدا مى‌كرد.

 و در عبارت ابن وَهَب این طور وارد است كه: حقّاً من براى شما أحادیثى را بیان نموده‌ام كه اگر در زمان عمر و یا نزد عمر بدان لب مى‌گشودم یقین داشتم كه سَرم را مى‌شكافت. (تاریخ ابن كثیر، ج ٨، ص ١٠٧)

 در پى آمد و دنبال این واقعه شَعْبى گفت: من با عبد اللَه بن عُمَر دو سال و یا یك سال و نیم نشستم و از وى نشنیدم حدیثى را از رسول خدا صلى اللَه علیه و آله نقل كند مگر یك حدیث را.²

 و سائب بن یزید گفت: من با سَعْد بن مالك از مدینه تا مكّه مصاحب بودم و