
اللَه شناسی ج2
جلد دوم از مجموعۀ «اللهشناسی» تألیف ارزشمند علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّسسرّه ـ بوده که پیرامونِ «تفسیر معنای لقاء خدا و نقد منکرین آن» و «معنای حقیقی وحدت شخصیه وجود» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحث این مجلّد: • منکرین لقاء خدا زیانبارترینِ مردماند • تنزیه صرف خداوند، موجب تعطیل اوست • غیر از طریق «لقاء الله» همۀ راههای شناخت خداوند، کج و معوج و تاریک است • با انکار لقاء خداوند، اساس دین و شریعت فرو میریزد • عظمت مقام توحیدی امیرالمؤمنین علیهالسلام • لقاء خداوند به چشم دل است نه چشم سر • ادراک توحید حقیقی جز به کشف و شهود میسّر نیست • در منطق قرآن هر گونه وجود و آثار وجود، در خدا منحصر است • وجود حقتعالی جمیعِ موجودات را در خود فانی میکند • قرآن صریحاً وحدت حقتعالی را بالصّرافه میداند • معنای تشخّص وجود: لا هُوَ الا هُو • ردّ کتاب «الأخبار الدخیلة» که توقیعِ وارد در ماه رجب را رد کرده است
اللَه شناسی ج2
37که چه مىبیند؟
چندین هزار ذرّه سراسیمه مىدوند *** در آفتاب و غافل از آن کآفتاب چیست داستان دنبال آب گشتن ماهیان در دریا
وقتى ماهیان جمع شدند و گفتند: چند گاه است که ما حکایت آب مىشنویم و مىگویند حیات ما از آب است، و هرگز آب را ندیدهایم. بعضى شنیده بودند که در فلان دریا ماهى هست دانا، آب را دیده، گفتند: پیش او رویم تا آب را بما نماید.
چون به او رسیدند و پرسیدند گفت: شما چیزى به غیر آب به من نمائید تا من آب را به شما نمایم.
با دوست ما نشسته که اى دوست! دوست کو؟ *** کو کو همىزنیم ز مستى به کوى دوست ****
سالها دل طلب جام جم از ما مىکرد *** آنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا مىکرد گوهرى کز صدف کون و مکان بیرون بود *** طلب از گمشدگان لب دریا مىکرد بیدلى در همه احوال خدا با او بود *** او نمىدیدش و از دور خدایا مىکرد ****
در دیده دیده دیدهاى مىباید *** وز خویش طمع بریدهاى مىباید تو دیده ندارى که ببینى او را *** ورنه همه اوست دیدهاى مىباید»1 - «كلماتٌ مكنونةٌ من علوم أهل الحكمة و المعرفة» كلمه اوّل، از طبع سنگى مظفّرى (سنه ١٣١٦ هجريّه قمريّه)؛ و از طبع شمس فراهانى.
