امام شناسی ج18
جلد هجدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم لدنّی امام صادق علیهالسلام»، «جنایات و تحریفات معاویه و اتباع او» و « بحثی پیرامون جعل حدیث توسط بنیامیه» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علوم لَدنّی و متنوّعِ حضرت امام صادق علیهالسلام • افتخار ابوحنیفه به شاگردی امام صادق علیهالسلام • مباحثات توحیدیِ امام صادق علیهالسلام با مُلحدین • در عُرف شیعه به غیر معصوم «امام» نمیگویند • لقب «امام» و «اولواالامر» مختص به معصوم است • لزوم حفظ آثار اسلامی مانند منبر و غیره • معاویه سیر نبوّت عادله را به طاغوتیّت جبّاره برگردانید • بحثی مشروح از جنایات و نفاقِ بنیامیّه خصوصاً معاویه • شرحی مفصّل از بازارِ جعل حدیث در میان بنیامیه • بحثی دربارۀ روایات مجعولۀ اسرائیلیات و کیفیت ورودش به دنیای اسلام • ابحاثی مفصّل دربارۀ مطاعنِ کعبالأحبار و ابوهریره و جعلیات آنها • تولّی و تبرّی، از اصول مسلّمۀ شیعه
مرتب سازی:
امام شناسی ج18
22است ابو حنیفه كه وى در میان اهل سنّت افتخار مىكرد و با فصیحترین زبانى مىگفت: لَوْ لَا السَّنَتَانِ لَهَلَک النُّعْمَانُ. «اگر آن دو سال نبودند، نعمان به هلاكت رسیده بود.»
وى از آن دو سال اراده كرده است دو سالى را كه در آن با امام جعفر صادق علیه السلام براى اخذ علم مصاحبت نمود.1
و همچنین ایشان در تحت عنوان «حیات علمى حضرت» گوید: علم او الهامى است. و در شرح آن آورده است كه در جهان هیچ فضیلتى به مثابه علم نیست. زیرا حیات و سعادت و رقِّیت و جاودان زیستن امَّتها به واسطه علم است، و نَباهت و شخصیت و علوّ مقام و شرافت نفسانى انسان وابسته بدان مىباشد.
بعید به نظر نمىرسد اگر اندوختن علم أفضل از عبادت باشد، نه به دو چندان بلكه به اضعاف مضاعَفَه. به جهت آنكه شخص عابد فقط صلاحیتش در راه نجات خود اوست كه تنها خود را نجات بخشد و لیكن شخص عالِم مُصْلِح است و در توان اوست كه عوالم كبیره را از تاریكیهاى گمراهى برون آورد، و در عین حال خودش نیز
- «الإمام الصّادق» ج ١ طبع جامعة المدرّسين قم ص ١٤٣. بايد دانست که: اين عبارت در «مختصر التحفة الإثنى عشريّة»، طبع دوم قاهره سنه ١٣٨٧ ص ٨ موجود است و ليکن اين عبارت از «منشئات» آلوسى است و انشاء خود صاحب «تحفه»: شاه عبد العزيز دهلوى نمىباشد که آن را آلوسى حکايت نموده باشد. و عبارت اينچنين است: و هذا ابوحنيفه- رضى الله تعالى عنه- و هُوَ هُوَ بين اهل السّنّة کان يفتخر و يقول تا آخر. و عبارت عبد العزيز در «تحفه» ص ٤٦ اين است: آرى امام شافعى فضائل کسانى را که از اهل بيت دريافتهاند ذکر کردهاند. و اين مخصوص به امام شافعى نيست، جميع اهل سنّت به اين عبارت قيام مىنمايند. و روايت حديث از أئمّه اهل بيت در کتب اهل سنّت بسيار است و سلسله آبائى اهل بيت را به «سلسلةُ الذَّهَب» ناميدهاند.