جلد هجدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم لدنّی امام صادق علیهالسلام»، «جنایات و تحریفات معاویه و اتباع او» و « بحثی پیرامون جعل حدیث توسط بنیامیه» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علوم لَدنّی و متنوّعِ حضرت امام صادق علیهالسلام • افتخار ابوحنیفه به شاگردی امام صادق علیهالسلام • مباحثات توحیدیِ امام صادق علیهالسلام با مُلحدین • در عُرف شیعه به غیر معصوم «امام» نمیگویند • لقب «امام» و «اولواالامر» مختص به معصوم است • لزوم حفظ آثار اسلامی مانند منبر و غیره • معاویه سیر نبوّت عادله را به طاغوتیّت جبّاره برگردانید • بحثی مشروح از جنایات و نفاقِ بنیامیّه خصوصاً معاویه • شرحی مفصّل از بازارِ جعل حدیث در میان بنیامیه • بحثی دربارۀ روایات مجعولۀ اسرائیلیات و کیفیت ورودش به دنیای اسلام • ابحاثی مفصّل دربارۀ مطاعنِ کعبالأحبار و ابوهریره و جعلیات آنها • تولّی و تبرّی، از اصول مسلّمۀ شیعه
مرتب سازی:
امام شناسی ج18
40ایشانند لسان حقّ، و هادیان و دعوت كنندگان به ایمان، و راهنمایان به واقع و حقّ و حقیقت.
در توحید ذات حق، دلیلى عقلى لازم است
اولین كس كه براى وجود و لوازم وجود با ادلّه عقلیه و آثار محسوسه إقامه برهان نمود حضرت مولى الموحِّدین أمیر المؤمنین علیه السلام بودهاند، و به قدرى آن أدلّه عقلیه مبرهن است كه نزدیك است در آن خطبهها شك كند كسى كه جاهل است و یا تجاهل مىكند مقامات حضرت أبو الحسن را از علوم ربّانى، بدین ادّعا كه علم بر آن اصول در آن ازمنه معهود نبوده است.
و من نتوانستهام بفهمم كه این مرد جاهل اگر اعتراف نكند كه علم أبو الحسن إلهامى است و آن را از منبع فیاض و چشمه فیوضان الهى استقاء مىكند، بالأخره وى جاهل نمىباشد به آنچه پیغمبر اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمودهاند: أنَا مَدِینَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِىٌّ بَابُهَا. «من شهر علم هستم، و على دَرِ آن است.»
و بر اصل و اساس منهاج ابو الحسن پسرانش در این علم دست به كار شدهاند، و همان رشته را بافته و ساخته و پرداختهاند. زیرا آنان پیوسته از علوم وافرشان بر مردم از وجود و لوازم وجود إفاضه فرمودهاند. چگونه بپرستند مردم پروردگارى را كه وى را نمىشناسند، و از پیامبرى پیروى نمایند كه به او جاهل مىباشند، و متابعت امامى را كنند كه مقام و منزلتش را نمىدانند؟
بناءً على هذا معرفت و شناخت مُقَدَّم بر هر علمى و أفضل از هر علمى خواهد بود. امام صادق علیه السلام مىفرماید: أفْضَلُ الْعِبَادَةِ الْعِلْمُ بِاللهِ.1 «با فضیلتترین عبادت، علم به خداوند است.»
و اصلًا و اصولًا سَمْع و روایت و حدیث را در این قواعد و اصول مدخلیتى نمىباشد به جهت آن كه تقلید در امور عقلیه نزد ارباب عقول نادرست است.
بلى گاهى حكم نقلى، دلیل براى حكم عقلى به عنوان تأیید مىآید، و لیكن آن
- «بحار الانوار»، طبع حروفى ج ١، ص ٢١٥.