امام شناسی ج18
جلد هجدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم لدنّی امام صادق علیهالسلام»، «جنایات و تحریفات معاویه و اتباع او» و « بحثی پیرامون جعل حدیث توسط بنیامیه» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علوم لَدنّی و متنوّعِ حضرت امام صادق علیهالسلام • افتخار ابوحنیفه به شاگردی امام صادق علیهالسلام • مباحثات توحیدیِ امام صادق علیهالسلام با مُلحدین • در عُرف شیعه به غیر معصوم «امام» نمیگویند • لقب «امام» و «اولواالامر» مختص به معصوم است • لزوم حفظ آثار اسلامی مانند منبر و غیره • معاویه سیر نبوّت عادله را به طاغوتیّت جبّاره برگردانید • بحثی مشروح از جنایات و نفاقِ بنیامیّه خصوصاً معاویه • شرحی مفصّل از بازارِ جعل حدیث در میان بنیامیه • بحثی دربارۀ روایات مجعولۀ اسرائیلیات و کیفیت ورودش به دنیای اسلام • ابحاثی مفصّل دربارۀ مطاعنِ کعبالأحبار و ابوهریره و جعلیات آنها • تولّی و تبرّی، از اصول مسلّمۀ شیعه
مرتب سازی:
امام شناسی ج18
211
- <--و ديگر کتاب «إزالةُ الخَفاء عن خلافه الخلفاء» تصنيف شاه ولى الله دهلوى است (که تولّدش بنابر قول آلوسى در مقدمه بر کتاب «مختصر التّحفة الإثنى عشريّة» ص يب سنه ١١١٤، و وفاتش در سنه ١١٧٦ بوده است). اين کتاب براى بار اول در لاهور پاکستان در سنه ١٣٩٦ طبع شده است. و ديگر کتاب «تحفة اثنا عشريّه تصنيف پسر اين مرد: شاه عبد العزيز دهلوى است (تولدش بنا بر همين مدرک ص يب در سنه ١١٥٩، و وفاتش در سنه ١٢٣٩ بوده است). طبع سوم اين کتاب نيز در لاهور پاکستان در سنه ١٣٩٦ بوده است. خود مؤلّف چنانکه در ديباجهاش گفته است: اين کتاب را به «نصيحة المؤمنين و فضيحة الشَّياطين» ملقّب نموده است. و همچنين گفته است: علّت تسميه آن به «تحفة اثنا عشريّه» آن است که پس از پايان قرن دوازدهم تدوين يافته است و جميع مطالب شيعه در اين دوازده قرن در اينجا جمعآورى شده، و جواب ردّ به آنها داده شده است.
بارى همين که نسخههاى خطّى اين کتب در هندوستان انتشار يافت، اوّلًا حضرت سيّد محمد قلى موسوى نيشابورى هندى پاسخى بهتآور به نام «الأجْنادُ الإثنا عشريّة المحمّدية فى ردّ التّحفةِ الإثنا عشريَّة الدِّهلَوِية» تصنيف فرمود.
و ثانياً فرزند اين مرد الهى: سيّد مير حامد حسين بن محمّد قلى نيشابورى کنتورى پاسخ و ردّى شگفت انگيزتر و حيرتآورتر بر آن به نام «عقبات الانوار فى مناقب الائمّةِ الاطّهار» تدوين کرد.
و در اينجا ما مختصر و برگزيده آنچه را که علامه طهرانى: حاج شيخ آقابزرگ در احوال اين دو مرد متتبّع محقّق عظيم المنزلة و گرانقدر در کتاب «الذَّريعة إلى تصانيف الشِّيعة» ذکر نموده است نقل مىکنيم. او در ج ٤، ص ١٩٢ و ص ١٩٣ از اين مجموعه تحت شماره ٩٥٨ چنين آورده است: «تشييد المَطَاعِنِ لِکشف الضَّغَائِن» اين کتاب با جميع اجزايش که ذکر خواهد شد جلد هشتم از مجلّدات کتاب «الأجناد الإثنا عشريّة المحمّدية فى ردّ التّحفة الإثنى عشريّة الدِّهلويَّة» مىباشد که مرتّب گرديده است بر دوازده باب در ردّ اماميّه. و اين مجلّد «تشييد المطاعن» ردّ است بر خصوص باب دهم از تحفه که در دفع مطاعن مىباشد.
و ردِّ باب اول از آن که در حدوث فرقههاى شيعه است نامش: «السَّيفُ النَّاصِرى» و ردّ باب دوم که در نسبت مکائد است به شيعه نامش: «تقليب المکائد» و ردّ باب هفتم از آن که در مبحث امامت است نامش: «برهان السَّعادة»، و ردّ باب يازدهم از آن که در أوهام و تعصّبات و هفوات است نامش: «مصارع الافهام» مىباشد که تمام اين کتابها از مجلّدات کتاب «الأجناد» هستند که همگى به لسان فارسى بوده و در هند به طبع رسيدهاند. جميع اين کتب از تأليفات علّامه سيّد محمد قلى بن السيّد محمّد حسين بن حامد حسين بن زين العابدين موسوى نيشابورى کنتورى است که ميلادش در سنه ١١٨٨ و وفاتش در نهم از شهر محرّم الحرام سنه ١٢٦٠ بوده است، که ترجمه احوال او را مفصلًا در خاتمه کتاب «نجوم السّماء» ذکر کرده است. و بر تحفه ردود ديگرى نيز نوشتهاند همچون «عبقات»، و «النّزهَة الإثنى عشريّة»، و غيرها.
- <--و ديگر کتاب «إزالةُ الخَفاء عن خلافه الخلفاء» تصنيف شاه ولى الله دهلوى است (که تولّدش بنابر قول آلوسى در مقدمه بر کتاب «مختصر التّحفة الإثنى عشريّة» ص يب سنه ١١١٤، و وفاتش در سنه ١١٧٦ بوده است). اين کتاب براى بار اول در لاهور پاکستان در سنه ١٣٩٦ طبع شده است. و ديگر کتاب «تحفة اثنا عشريّه تصنيف پسر اين مرد: شاه عبد العزيز دهلوى است (تولدش بنا بر همين مدرک ص يب در سنه ١١٥٩، و وفاتش در سنه ١٢٣٩ بوده است). طبع سوم اين کتاب نيز در لاهور پاکستان در سنه ١٣٩٦ بوده است. خود مؤلّف چنانکه در ديباجهاش گفته است: اين کتاب را به «نصيحة المؤمنين و فضيحة الشَّياطين» ملقّب نموده است. و همچنين گفته است: علّت تسميه آن به «تحفة اثنا عشريّه» آن است که پس از پايان قرن دوازدهم تدوين يافته است و جميع مطالب شيعه در اين دوازده قرن در اينجا جمعآورى شده، و جواب ردّ به آنها داده شده است.